کاسیان
وامواژههایی در زبان سومری گردآوری شدهاند که به نظر میرسد ریشه هندواروپایی داشته باشند. همچنین در زبانهای دورههای بعدی میانرودان نیز پیوندهایی با واژههای هندواروپایی دیده میشود. برای نمونه، میتوان به «پَت» به معنای «سرور یا استاد»، «ایشتار»، نام یکی از خدایان میانرودانی-سامی، و نیز نام «لَگَش»، شهر سومری، اشاره کرد. بررسی این وامواژهها میتواند در شناخت ارتباطات زبانی و فرهنگی میان جوامع باستانی منطقه اهمیت داشته باشد.
آنچه مشخص است ایرانیان کنونی از نظر نژادی و ژنتیکی بسیار به یکدیگر شبیه هستند و از نظر فرهنگی هم یک ناحیه فرهنگی را تشکیل میدهند. لرهای امروزی به یکی از زبانهای آریایی و ایرانی سخن میگویند. در فرهنگ لرها عناصر فراوانی با ریشههای باستانی ایرانی دیده میشود. نمیتوان فرضیه ایلامی بودن قوم لر را با قاطعیت پذیرفت چرا که شواهد و منابع کافی برای اثبات آن وجود ندارد.
حماسه «گیلگَمِش و سرزمین زندگان» از جهاتی شبیه به داستان ضحاک و جَمشید است. اوتو، خدای خورشید، هفت یار همراه گیلگَمِش میکند، یکی از آنان مار و دیگری اژدها بود؛ یعنی همان ویژگیهایی که از ضحاک ماردوش میشناسیم. همچنین هومبابا، فرمانروای سرزمین پر جنگل ارین میباشد که یادآور جم یا همان جمشید در وندیداد است که بر جنگلهای خوشبو فرمان میراند.



