نوشتارهای محمد احسانی

دین سَکایان، میتُخْت [اسطوره]، آیین، اود باور مردم سکاییگ است. سَکایان، مردمان ایرانیگِ اَنغوت [عصر] باستان بودند. این مردمان هَمْنِژاد بودند، اود اندر کُیانیگ آسیا [آسیای مرکزی]، رَوادِ سْیابونیگ-کاسپیگ [استپ‌ پونتیک-خزری]، اود اِسْکِکْرانیگ اروپا [اروپای شرقی]، میزیستَند. گِهانْشْناسی-ی [کیهان شناسی] سَکایان، آتایَنْدَه-ی [مطابق] گِهانْشْناسی-ی ۳-سوُیِ [۳ جانبه] هندیگ-ایرانیگ است.

مهربان محمد احسانی چند سالی است که یک کار پژوهشی را آغاز کرده است که با همیاری واژه‌های پهلوی و پارتی، بلخی، سُغدی و هتا سنسکریت و... نوشته‌ها را به زبانی سره دگرگون می‌کند که نام آن را «ایرانیگ سَرَه» گذاشته است. این کار راه را برای یافتن و ساختن واژه‌های پارسی با نگرشی به زبان‌های باستانی ایرانی و هندواروپایی باز می‌کند و می‌تواند راهکار خوبی برای بهبود گنجینه واژه‌های زبان پارسی باشد. در ادامه بخشی از «میژوی تَپوریگ» [تاریخ طبری] را که درباره چَفْتَگان [اتهامات] خسرو پرویز است و با این سامانه دگرگون شده را می‌آوریم و سپس همین نوشته را با دبیره اوستایی پخش می‌کنیم.

با پرگستن اندراین نویسه دان اوستاییک، دریافتم که می‌توان از نویسمان گرجستانیک برای ساختن نویسه دان اوستاییک بهره برد (از آنجا که کشگان و خمیدگیان این نویسه دان اوستاییک، مرا به یاد کشگان و خمیدگیان نویسمان گرجستانیک انداخت). اندر این ویفراسنامه، ما به  نویسشیک شیوه Mkhedruli می‌پژوژیم. Mkhedruli، سومین و اکنونیک شیوه نوشتن زوان گرجستانیک است.