آهنگی در پاسداشتِ اشو زرتشت، پیامبر ایرانزمین، و آموزههایش که بر راستی و خرد استوارند. در این قطعه که به کوشش گروه فرهنگی ایراننامه آماده شده است، زرتشت خود به زبان اوستایی کهن میخواند و از «اندیشه نیک، گفتار نیک و کردار نیک»، گزینش میان نیکی و بدی، و امید به پیروزی روشنایی میگوید.