در یک مسابقه شبکه خانگی طرحهایی از آثار به جا مانده از کاخهای پارسه دیده میشود و در میانه طرح اختر کاویان به چشم میخورد. به اختر کاویان که نماد باستانی و میهنی ایران است سنگ میزنند تا ویران شود! این کار نادرست یادآور یکی از داستانهای شاهنامه است که دشمنان ایران میخواستند درفش کاویانی را به چنگ آورند. این دشمنان باور داشتند این درفش به ایرانیان نیرو میدهد و نباید در دست ایرانیان باشد.
وقتی نمادهای میهنی و باستانی را سیبل مسابقه کردند!
در یک مسابقه شبکه خانگی، نمادهای باستانی ایرانی که اختر کاویانی هم در آن دیده میشود به سیبل تبدیل شدند. شرکتکنندگان به آن سنگ پرتاب میکنند تا ویران شوند!!
طرحهایی از آثار به جا مانده از کاخهای پارسه دیده میشود و در میانه طرح اختر کاویان به چشم میخورد. به اختر کاویان که نماد باستانی و میهنی ایران است سنگ میزنند.
بر اساس اسطورههای ایرانی، درفش کاویانی از دل مردم آزاده و شیردل ایران زمین برخاسته است تا نمادی باشد برای قیام و ایستادگی مردم (کاوه) در برابر فرمانروایان بیدادگر (1).
سالهاست جریان ایرانستیز نفوذ گستردهای در نهادهای رسمی دارد و حالا گویا به دنبال نفوذ در شبکه خانگی هم هستند. هنرمندان که گویا فقط برای پول کار میکنند، حاضر میشوند دست به هر کاری بزنند که بسیار تاسف آور است.
لازم به ذکر است که اجراکنندگان این مسابقه سابقه همکاری طولانی مدت با صدا و سیمای جمهوری اسلامی را دارند.
کار دشمنان ایران در شاهنامه
در یکی از داستانهای شاهنامه نقل میشود که دشمنان ایران میخواستند درفش کاویانی را به چنگ آورند چرا که این درفش به ایرانیان نیرو میدهد. آنها اعتقاد داشتند اگر درفش کاویانی را به دست بیاورند شاه ایران را در تنگنا قرار خواهند داد.
در شاهنامه از زبان یک سردار زیرک تورانی با نام هومان این پندار ایران ستیزانه گفته شده است:
چنین گفت هومان که آن اخترست
که نیروی ایران بدان اندرست
درفش بنفش ار به چنگ آوریم
جهان پیش کاوس تنگ آوریم
میبینیم که جایگاه درفش کاویانی در جهان اساطیری ایرانیان بسیار قابل توجه و حتی شگفت آور است.
دیگر داستانهای شاهنامه هم، عشقی شورانگیز به درفش باستانی ایرانیان را نشان میدهند.
در شاهنامه بارها از درفش کاویانی با عنوان درفش بنفش یاد شده است که ستارهای فروزنده در میان آن جای داشته است.
بازسازی درفش کاویانی بر اساس داستانها و آثار باستانی
آنچه در منابع آماده است درفش کاویانی در دوران ساسانیان اندازهای بزرگ داشته است که در جنگها همراه خود میبردند. طبری نوشته است که درفش کاویانی هشت ذراع عرض و دوازده ذراع طول داشت. اگر هر ذرغ را ۱۰۴ سانتی متر در نظر بگیریم میتوان درفشی با بیش از ۸ متر عرض و طولی نزدیک به ۱۲.۵ متر متصور شد.