مصر
از دوران فرمانروایی هخامنشیان بر مصر، آثار و یادمانهای پرشماری برجای مانده است که بیشترین آنها از زمان داریوش یکم است. یکی از مهمترین آثار به جای مانده از زمان داریوش در مصر، آبراهی است که رود نیل را به دریای سرخ پیوند میدهد. حضور هخامنشیان در مصر سبب تاثیرگذاری هنر، معماری و مهندسی مصری و هخامنشی بر یکدیگر شده که اکنون نشانههایی از آن به جای مانده است.
مصریان در طول سالیان دراز توانستند به گاهشماری پیشرفتهای دست یابند اما دارای چندین گاهشماری بودند که هر کدام کارکردها و الزامات خاصی را در جامعهی کهن آن زمان داشتند. فرضیاتی وجود دارد که ایرانیان اصول گاهشماری اوستایی نو را از مصریان الهام گرفتند و با اعمال تغییراتی آن را به صورت گاهشماری رسمی و عرفی، جایگزین گاهشماری اوستایی کهن کردند.
گاهشماری در مصر از اوایل هزارهی سوم ق.م جریان داشته است. مصر، گاهشماری یا بهتر بگوییم گاهشماریهایی را دارا بوده که هر یک کارکردها و الزامات خاصی را در جامعهی کهن آن زمان داشتند.
داریوش بزرگ دست به عمران و آبادیهای گسترده در سراسر امپراطوری هخامنشی زد. شاید باشکوهترین آن را در ساخت کاخهای زیبای پارسه بدانیم اما کانال سوئز مصر از دیگر دستاوردهای شگفت انگیز حکومت داریوش بر مردم بود...




