supertotobet betist
şirinevler escort avcılar escort beylikdüzü escort türbanlı escort kapalı escort türbanlı escort avrupa yakası escort
isveçbahis güvenilir mi isveçbahis şikayet isveçbahis lisans isveçbahis güncel giriş adresi isveçbahis hakkında isveçbahis mobil isveçbahis ödeme yapıyor mu isveçbahis isveçbahis adres isveçbahis giriş
1xbet betpas mariobet
izmir escort
خانه » ایران باستان » شادباش سیزده به در

شادباش سیزده به در

یکی از فرضیه‌های معقول درباره جشن سیزده به در این است که ایرانیان پس از دوازده روز از نوروز که به یاد دوازده ماه از سال است، روز سیزدهم که روز فرخنده‌ای است به در و دشت و بوستان می‌روند و شادی می‌کنند و در حقیقت با این کار دوره جشن‌های نوروزی را به پایان می‌رسانند.

در منابع باستانی اشاره‌هایی به روز سیزدهم ماه داریم. در گاهشماری ایرانی هر روزِ ماه یک نام ویژه دارد و نام روز سیزدهم، «تیر» (تیشتر) است. در گاهشماری باستانی ایران، روز سیزدهم متعلق به تیر، ایزد باران می‌باشد و این ایزد جایگاه والایی در آیین زردشتی دارد. در یشت‌های اوستا بخشی هم مختص این ایزد است و تیشتر یشت نام دارد. در این یشت از نبرد تیشتر با اپوش، دیو خشکسالی و پیروزی این ایزد بر او و نتایج حاصل از آن سخن به میان می‌آید (تقضلی، ١٣٨۹: ص ۵١). از نکات درخور توجه در این یشت اشاره به تیراندازی آرش (بندهای ۶، ٧، ٣٧ و ٣٨) است و این قدیمی ترین منبعی است که در آن نام این قهرمان آمده است (همان: ص ۵۲) پس روز سیزدهم در فرهنگ ایرانی روز فرخنده‌ای محسوب می‌شود و در منابع مربوط به دوران باستان از روز سیزدهم به نیکی یاد شده است.

نگرش‌های اشتباهی وجود دارد که سیزدهم فروردین را نحس می‌دانند اما هنگامی که به صورت ویژه درباره «سیزدهم فروردین» در منابع جستجو می‌کنیم اشاره به فرخندگی این روز شده است. قطعا هیچ روزی نحس نیست ولی حتی در گذشته که روزها را به فرخندگی و نحسی تقسیم بندی می‌کردند سیزدهم فروردین را نحس نمی‌دانستند. ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه جدولی آورده که سعد یا نحس بودن روزها در نزد ایرانیان ذکر شده و در آن از سیزدهم فروردین با عنوان «سعد» به معنای فرخنده یاد شده است (ن.ک: بیرونی، ١٣٨۶: ص ٣۵٩). این اشاره بسیار با اهمیت است و کاملا در تضاد با نحس بودن سیزده در نزد پیشینیان می‌باشد.

سیزده به در نحس نیست

البته به این نکته باید توجه کنیم که وقتی به دنبال پیشینه سیزده به در برویم در می‌یابیم که در کتاب‌های تاریخی پیش از قاجار اشاره مستقیم و دقیقی به وجود جشن سیزده به در نشده است و این موضوع، گمانه زنی‌هایی ایجاد می‌کند که این جشن، با دوره باستان پیوندی ندارد. اما فراگیر بودن این جشن در میان مردم و همچنین سابقه وجود جشن‌های گوناگون در ایران باستان، ما را به این نتیجه می‌رساند که ممکن است این جشن یادگاری از دوران کهن باشد؛ به ویژه آنکه این جشن پیوند با طبیعت دارد و مردمان ایران‌زمین به دلیل پیوستگی‌هایی که با زیست‌بوم خود داشتند، جشن‌هایی که با زیست‌بومشان در پیوند بوده است، فراموش نمی‌کردند.

.

پاسدار زیست بوم خود باشیم

در فرهنگ ایرانی، سیزده نحس نیست

.

یاری‌نامه‌ها و بن‌مایه‌ها:

– خالقیان، مجید (۱۲ فروردین ۱۳۹۹). «شادباش سیزده به در». پایگاه خردگان.

نشانی رایاتاری: https://kheradgan.ir/?p=21579

– بیرونی، ابوریحان (١٣٨۶). آثارالباقیه عن القرون الخالیه. ترجمه اکبر داناسرشت. تهران: امیر کبیر.

– تفضلی، احمد (١٣٨۹). تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. تهران: سخن.

office 2013 lizenz kaufen

برچسب ها:
پست قبلی
پست بعدی

1 دیدگاه

  1. هانيه موحدي

    بسيار عالي… متاسفانه سيزده بدر به جاي روز طبيعت بيشتر شده روز عذاب طبيعت! هرودوت در كتب خود از ايرانيان باستان اينچنين ميگويد: ايرانيان بر زمين تف نمي اندازند زيرا اعتقاد دارند بركت زمين از بين ميرود. در رودخانه‌ها استحمام و شستشو لباس نميكنند و به پرورش درختان علاقه زياد دارند! اما متاسفانه خرد كهن ايراني با تجاوز اقوام مختلف و آموزش غلط همان اقوام نابود شد! بيشتر ملت به محيط زيست بي توجه‌اند از ريختن زباله بر زمين گرفته تا ريختن آب دهان و بيني! واقعا داشتن يك دستمال در جيب و يك نايلكس در مسافرت و پيك نيك براي حفظ محيط زيستمان كار سختي نيست كوچه و خيابان و جنگل و پارك هم حياط خانه خودمان هست چرا رعايت نكنيم؟! چرا رفتار دوگانه داريم؟! در سفر به خارج از ايران خودمان را بسيار بافرهنگ و تميز و پيرو قوانين نشان ميدهيم! اما در ايران دوباره ريست توو فكتوري ميشيم و همان آدم بي‌ملاحظه و كثيف!؟ اگر پاكبانها نبودند در عرض يك هفته زباله تا درب خونه همه ميگرفت! رعايت نكردن بهداشت محيط زيست و از بين بردن درختان حق ناسه اي كاش در مدارسمان و دانشگاه به جاي تكرار هزار باره طريقه نماز خواندن و دروس ديني تكراري توحيد نبوت معاد كه از اول دبستان تا ديپلم و 15 واحد در دانشگاه تدريس ميشه! انواع حق ناس و جزاي رعايت نكردن حق ناس و حق محيط زيست هم از نظر علمي هم منطقي هم اخروي آموزش داده ميشد خيلي در فرهنگ سازي موثر بود. اي كاش قانون وضع ميشد كه قطع درخت به عمد قتل نفسه و جزاش اعدامه يا 100 ضربه شلاق چون واقعا قتل غير مستقيم آدمهاست با كاهش اكسيژن! آنوقت ببينم كي از دولتي و غير دولتي و ملت جرات قطع درخت داشت! آنقدر درخت ارزشمنده كه خدا براي حضرت موسي، نورش را بصورت درخت فروزان نمايش داد يعني درخت نعمت عظيميه همش بركته يا حضرت محمد فرمودند اگر قيامت شود و دستت نهال درخت باشد نبايد نهال رها كني بايد بكاريش! متاسفانه جامعه ما فقط به نماز و حجاب چسبيده به بزرگترين اركان دينداري كه حق ناسه و رعايت حقوق محيط زيسته و رعايت عدم مردم آزاري هست توجهي نداره!

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.علامت دارها لازمند. *

*

رفتن به بالا