استفاده از مطالب پس از قبول پیمان نامه کاربری امکان پذیر است

خانه » برچسب پست"چگونگی مرگ کوروش کبیر"

آرشیو برچسب ها: چگونگی مرگ کوروش کبیر


مرگ کوروش بزرگ

| نویسنده: اشکان دهقان | واپسین به روزرسانی: ۱۸ شهریور ۱۳۹۶ | مرگ کوروش بزرگ پس از پیدا شدن آثار باستانی و اسناد و مدارک گوناگون از منطقه باستانی میان‌رودان، سال مرگ کوروش بزرگ بر ما آشکار شده است. به طوری که می‌دانیم این پادشاه بزرگ نزدیک به سال ۵۳۰ پیش از میلاد درگذشته...
ادامه مطلب »

آرامگاه کوروش بزرگ یا مقبره مادر سلیمان؟

| نویسنده: کوروش شهرکی | واپسین به روزرسانی: ۸ شهریور ۱۳۹۶ | آرامگاه کوروش بزرگ یا قبر مادر سلیمان؟ (پاسخ به منکران آرامگاه کوروش بزرگ) هیچ منبع باستانی و قابل اطمینانی وجود ندارد که نشان دهد آرامگاه پاسارگاد مربوط به حضرت سلیمان (ع) است و حتی شواهد خلاف آن را نشان میدهند. کتاب...
ادامه مطلب »

سوگواری در ایران باستان

| نویسنده: مجید خالقیان* | واپسین به روزرسانی: ۲۶ امرداد ۱۳۹۵ | سوگواری در ایران باستان. سوگواری کوروش بزرگ برای همسرش. دیوارنگاری سوگ سیاوش در سغد. سوگواری در شاهنامه. نویسنده: مجید خالقیان (دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ، دانشگاه تهران) با آنکه در برخی از متون مربوط به ایران باستان گریه بر مردگان نهی...
ادامه مطلب »

آیا تورک‌ها کوروش را کشتند؟!

| نویسنده: اشکان دهقان* | واپسین به روزرسانی: ۲۸ مهر ۱۳۹۴ | آیا تورک‌ها کوروش بزرگ را کشتند؟! متأسفانه این روزها به دلیل آنکه کم‌کاری‌هایی در حوزه تاریخ ایران باستان انجام گرفته است، شاهد رواج ادعاهای نادرست در ایران هستیم و تأسف آورتر از آن پذیرش این ادعاها از طرف برخی طیف‌ها می‌باشد....
ادامه مطلب »

خاک سپاری کوروش به روایت فیثاغورث

فیثاغورث دانشمند، ریاضی دان و سیّاح یونانی در کتابی به نام «سیاحت نامه»، مطالبی در مورد خاک سپاری کوروش بزرگ نوشته است که در زمان پادشاهی داریوش بزرگ بوده است و خود فیثاغورث نیز شخصا در این خاک سپاری شرکت جسته است و اطلاعات بسیار مفیدی در مورد نحوۀ خاک سپاری، آیین مغان، جغرافیای تاریخی پاسارگاد و فرهنگ هخامنشیان به ما رسانده است. این گزارش فیثاغورث در فصل هفتم کتاب سیاحت نامه آمده است و دربارۀ مراسم پر شکوه خاک سپاری و بدرقۀ جنازۀ کوروش بزرگ است. از مطالب جالب این فصل، اشاره به وصیت نامۀ کوروش بزرگ است که با حروفی با آب زر بر دیبا نگاشته بودند . مفهوم این وصیت نامۀ این است که: «چون من از این جهان درگذشتم، پیکر سرد شده اَم را را با زر و سیم نیارایید، بلکه آن را زود به خاک بسپارید ...». در این وصیت نامۀ کوروش، این پادشاه بزرگ هخامنشی تاکید دارد که در مراسم پس از مرگش، سوگواری و ندبه نشود، در حالی که کوروش بزرگ برای مرگ همسرش کاساندان دستور داده بود که تمام اتباعش به سوگواری بپردازند، چنان چه در سالنامه نبونید - کوروش و تواریخ یونانی نیز به این امر اشاره شده است. (1) نکتۀ دیگر در این گزارش فیثاغورث این است که جنازۀ کوروش در خاک دفن شده است که البته این موضوع بعد ها در زمان ساسانیان و اصلاحات موبد کرتیر، منع شد و خاک سپاری مردگان در شریعت زرتشتی گناه بزرگی اعلام شد که جزایش مرگ بوده است، زیرا با این عمل به سپندارمذ، فرشتۀ موکل بر زمین، رنج و آزار می رسیده است. (2) بنا بر گزارشات هرودوت، مغان رسم داشته اند که جنازۀ مردگان را به خاک نسپارند، بلکه آن را جلوی پرندگان قرار دهند تا جنازه را پاره پاره کنند، ولی پارسیان جنازه را بعد از مومیایی کردن به خاک می سپردند (3). این گفته های هرودوت نشان از این دارد که در زمان ساسانیان، آداب و رسوم خاک سپاری مغان غربی ایران، که یکی از فرقه های زرتشتی بوده اَند، در ایران گسترش یافته و به جای خاک سپاری جنازه، جسد را خوراک پرندگان کرده و استخوان هایش را در محلی به نامِ «استودان» قرار بدهند.
ادامه مطلب »
رفتن به بالا