آیین زرتشتی

0 امتیاز
13 بازدید
سوال شده 2 آذر 1397 در سایر توسط بردیا
درود فراوان بر شما جناب استاد مجید خالقیان بزرگوار آیا حقیقت دارد که زرتشتیان جسد رفتگان را ناپاک می دانند، جسم وی را متعفن و گندیده می نامند و حتی گذشته ای نه چندان دور از دفن آن در زمین به شدت منجر بودند. مطابق سنت زرتشتی بدن مرده را بر فراز برخی که دخمه نام دارد و در محلی دور افتاده واقع است می گذارند تا طعمه پرندگان وحشی شود گیرشمن در کتاب ایران از آغاز تا اسلام به این نکته اشاره می کند که پیشینیان مرده را نمی بایست به خاک بسپارند یا بسوزانند و یا در آب غرق کنند زیرا بیم داشتند که بدین وسیله که سه آخشیج مقدس زمین، آتش و آب را آلوده سازند پس می توان عنوان کرد که عرضه تن مردگان به پرندگان در دخمه از زمان های خیلی دور شاید از زمان مادها در سرزمین ایران رایج شده و هدف پاکیزه ماندن خاک، آتش و آب بوده است.
روش تدفین در ایران باستان، فریدون شیر مرد مؤسسه انتشاراتی فروهر
.
.
خواهشمندم متنی را که نوشتم پاسخ راهنمایی تان را بدید

1 پاسخ

0 امتیاز
پاسخ داده شده 2 آذر 1397 توسط majid-khaleghian مدیر سایت (9,570 امتیاز)
درود

بله چنین باوری وجود داشته است و دارد ولی نه با رویکردی که ایرانستیزان می گویند. اما باید توجه داشته باشیم که سنت های متفاوتی درباره خاکسپاری در ایران باستان وجود داشته است.

زرتشتیان امروز دیگر برای رفتگان از دخمه استفاده نمی کنند بلکه گویا اجساد را در محفظه هایی  می گذارند و به خاک می سپارند.

درباره ایران باستان باید توجه داشته باشیم که اگر پیکر شخصی دفن شده و در دخمه قرار نگرفته است، لزوماً دلیلی بر غیر زرتشتی بودن او نیست، چرا که احتمال دارد احکام آن عصر زرتشیان و اقوام گوناگون ایرانی متفاوت بوده باشد. می‌دانیم بسیاری از پادشاهان هخامنشی دفن شده اند و از آنها کتیبه به جا مانده است که خود را پرستشگر اهورامزدا معرفی می کنند.

در تاریخ هرودوت صرفاً درباره تشریفات مغ‌ها با اطمینان می‌گوید که کالبد مرده توسط پرندگان یا سگ‌ها دریده می‌شدند (تاریخ هرودوت، کتاب ۱، بند ۱۴۰) اما هرودوت مغ‌ها را فقط یکی از قبایل مادی می‌داند (همان: کتاب ۱، بند ۱۰۱).

از طرفی می‌دانیم که پادشاهان هخامنشی دفن شده اند و احتمالا تشریفات پارس‌ها و مادها تفاوت‌هایی داشته است. دفن شاهنشاهان هخامنشی از پس از داریوش بزرگ شرایط خاصی داشته است به طوری که در کوه های سنگی آرام می گرفتند. شاید انتخاب سنگ به منظور همان نیالودن خاک بوده است. از سوی دیگر هرودوت می‌نویسد، پارسیان پیش از به خاک سپردن، پیکر را با موم می‌پوشانند (هرودوت، کتاب ۱، بند ۱۶۷). دقیقا جنس این موم چه چیزی بوده است بر ما پوشیده است اما آیا این کار نمی‌توانسته است به منظور عدم آلودن خاک باشد؟!

هنگامی که این موارد را کنار هم بگذاریم به نظر می‌رسد، رسم دخمه در ابتدا یک رسم محلی در میان یکی از قبایل مادها (مغان) و شاید برخی دیگر از اقوام ایرانی بوده است. بعدها (شاید پس از چند قرن) احتمالا وقتی که این طیف قدرت بیشتری گرفتند، به دنبال فراگیر کردن آن بودند.

288 سوال

313 پاسخ

11 کاربر

کانال رسمی خردگان donate-small

...