رفتار علی بن ابیطالب با ایرانیان

0 امتیاز
88 بازدید
سوال شده فروردین 25, 1395 در حمله اعراب توسط BEHZAD
درود بیکران بر همه ی بزرگواران /رفتار علی در زمان خلافتش با ایرانیان چگونه بود ؟؟

1 پاسخ

0 امتیاز
پاسخ داده شده فروردین 25, 1395 توسط اشکان
قضاوت درباره دوران خلافت امام علی (ع) و برخورد ایشان با ایرانیان کمی دشوار است چرا که این دوران بسیاری محدود بوده و همچنین امام علی (ع) اوضاعی را در دست گرفت که از قبل توسط خلفای دیگر به وجود آمده بود.

روی هم رفته به نظر می‌رسد در این دوران مقابله‌هایی با تفاوت گذاشتن بین عرب و غیرعرب‌ها  که از قبل وجود داشت، صورت گرفت (به ویژه تفاوت گذاری با ایرانیان که بخش زیادی از غیرعرب‌ها را تشکیل می‌دادند).

اما به هر حال در این دوره اشخاصی بودند که ممکن بود به روالی نه چندان صحیح عمل کنند کما اینکه در چند بخش نهج البلاغه زیاد بن ابیه سرزنش شده است (نگاه کنید به نامه ۲١ و ۴۴).

صحبت‌هایی هم درباره کشتار مردم اصطخر توسط عبدالله بن عباس در زمان خلافت علی (ع) می‌شود که گویا یک منبع متأخر یعنی فارسنامه ابن بلخی به این موضوع اشاره کرده است و در منابع کهن تر مانند طبری به کشتار اشاره نشده است و به نظر می‌رسد این روایت چندان قابل قبول نیست. قیام مردم اصطخر هم در ابتدای خلافت علی بوده است که گویا مردم با همان ذهنیت ادامه روال سابق قیام کردند.

بعد از علی و حسن (ع) حکومت نژادگرای اموی روی کار آمد که بر ایرانیان بسیار گران تمام شد و بزرگ‌ترین دشمن امویان هم شیعیان علی بودند. به طور کلی بسیاری از ایرانیان با جنبش اجتماعی و سیاسی شیعیان همراهی داشنتند و حتی گاهی برخی از اندیشه های ملی گرایانه ایرانی به دلیل وجود دشمن مشترک (امویان) با شیعیان و دیگر مخالفان امویان همراه می شدند. این موضوع را می توان در اقدامات مختار و همچنین جنبش سیاه جامگان مشاهده کرد.

نگاه کنید به:
http://kheradgan.ir/?p=9466

شاید یکی از دلایل همراهی بسیاری از ایرانیان با شیعیان همان مقابله علی با تفاوت گذاری بین عرب‌ها و غیر عرب‌ها بود.

اساسا در هنگام فتوحات بعد از پیامبر اسلام، علی (ع) بسیار بسیار کم رنگ است و در هیچ کدام از جنگ‌های خلفای نخستین در ایران حضور نداشت. این در حالی بود که علی (ع) به دلیل جنگاوری‌هایش در زمان پیامبر به اسدالله (شیر خدا) شهرت داشت. عدم حضور چنین شخصی در فتوحات بسیار قابل تأمل است. صرفا چند مورد اندک مشاوره گزارش شده است. این موارد برای کسی مانند علی ابن ابی طالب که اسد الله خوانده می‌شد خیلی خیلی کم است آن هم مشاوره‌هایی که بیشتر به تلفات کمتر کمک می‌کرد. بگذریم از بررسی درستی و وجود چنین مشاوره هایی!!

درباره حضور حسنین (ع) هم بحث مفصلی در فضای مجازی پیش آمده است که با جستجو می توانید پیگیر بحث ها شوید. حضور حسنین هم در فتوحات بعید است. در اینجا خیلی مختصر و محدود در این باره سخن گفته‌ایم:
http://goo.gl/Q6Tokn
دارای دیدگاه اردیبهشت 11, 1395 توسط بی نام
زمانی که طبری چیزی را مخلف عقاید شعیان میگوید مطالبش ارزشی ندارد و نقل قول است زمانی هم که به چیزی اشاره نکرده مطالبش ارزش پیدا میکند
دارای دیدگاه اردیبهشت 11, 1395 توسط اشکان
خیر دوست من مواردی که می فرمایید بی ربط هستند. همه بخش های طبری نقل قول می باشند و باید روایت ها و راویان آنها بررسی شوند. دلیلی وجود ندارد که یک موضوع در کتاب طبری آمده باشد پس بدون چون و چرا بپذیریم و یا بدون چون و چرا تأیید کنیم! چرا که خود طبری هم ادعایی نداشته و نقل قول کرده است و هر کدام را باید بررسی کنیم. همچنین اگر منظور شما حضور حسنین در فتح بخش هایی از ایران است، باید بگوییم که نقل قول هایی که طبری آورده اند ابهام دارند. در یک صفحه نام حسینین هست و در صفحه دیگر نیست. نکته مهم اینکه  اما در این پاسخ بیش از آنکه بحث طبری باشد، بحث فارسنامه ابن بلخی است... نمی دانم تا چه میزان با منابع تاریخی آشنایی دارید ولی باید توجه داشته باشیم که ((منبع گفتار فارسنامه، تاریخ طبری بوده است)) اما در فارسنامه اضافاتی دیده می شود. با توجه به متأخر بودن فارسنامه پذیرفتن این اضافات خیلی سخت است. بنابراین تصور می کنم کنایه شما ناشی از عدم آشنایی شما با منابع تاریخی است.

327 سوال

354 پاسخ

11 کاربر

کانال رسمی خردگان donate-small

...