استفاده از مطالب پس از قبول پیمان نامه کاربری امکان پذیر است

خانه » ایران باستان » نگاهی به کتیبه نویافته خشایارشا

نگاهی به کتیبه نویافته خشایارشا

کانال رسمی خردگان

| نویسنده : مجید خالقیان | واپسین به روزرسانی: ۲۵ فروردین ۱۳۹۴ |


نگاهی به کتیبه نویافته خشایارشا

نگاهی به کتیبه نویافته خشایارشا

کتیبه نویافته خشایارشای بزرگ، بار دیگر بر سیاست آبادگری و مردم دوستی هخامنشیان تأکید می‌کند. پیش از این، منابع و شواهد زیادی حاکی از آبادگری و احترام به مردمان در این دوره بوده‌اند، اما در این سند خیلی آشکار، این موضوع از زبان شاهنشاه گفته می‌شود.

همیشه یافته‌های نوین باستان‌شناسی، دانش ما را درباره تاریخ دوره‌ها کامل تر می‌کنند. به تازگی یک کتیبه هخامنشی در پی دستگیری سارق اشیای موزه آذربایجان از سارقان اموال تاریخی کشف و ضبط شده است که بسیار ارزشمند می‌باشد. این کتیبه در روز سه شنبه ۲۶ آذر ١۳۹۲ در موزه آذربایجان تبریز رونمایی شد.

بسیاری از کتیبه‌های هخامنشی دارای سطور یکسانی هستند، اما در این کتیبه، با سطور متفاوتی آشنا می‌شویم و از این رو این کتیبه ارزش دو چندان می یابد.

 

متن این کتیبه بدین شرح است:

١- {خدای بزرگ است} اهورامزدا که بزرگترین

۲- خدایان {است} که این بوم را آفرید

۳- که آن آسمان را آفرید که مردم را

۴- ،۵- آفرید، که شادی را برای مردم آفرید

۵-،۶- که خشایارشا را شاه کرد

۶-، ۷- یک شاه از بسیاری

۷-،۸- یک فرمانروا از بسیاری

۸-،۹- گوید خشایارشا شاه

۹-،١۰- هنگامی که شادی مردم سرزمین من را ببینی

١۰-،١١- بر تو آشکار خواهد شد

١١-،١۲- که من آنان را خوشنود کردم

١۲- پیش از من داریوش

١۳- شاه که پدر من بود او به خواست

١۴- اهورامزدا مردم بسیاری را

١۵- خشنود کرد اهورامزدا

١۶- ….. با {دیگر} خدایان شهریاری مرا

١۷- و آنچه را کردم/س (۱).

بخش نخست این کتیبه در دیگر کتیبه‌های هخامنشی، از جمله در کتیبه‌های داریوش بزرگ هم دیده می‌شود؛ نکته‌ای که از این بخش می‌توان دریافت کرد این است که «شاه شاهان» نام خود را پس از نام خدای بزرگ و مردم می‌آورد.

در این سند نویافته، توجه ویژه به مردم آشکار تر می‌شود چرا که شادی مردم و خشنودی آنها، بسیار با اهمیت ترسیم شده است، به طوری که موضوع اصلی این کتیبه شادی و خشنودی مردمان است.

اسناد و الواح زیادی از دوران هخامنشی بدست آمده است که نشان می‌دهد کارگران و کارمندان از شرایط خوبی برخوردار بودند و برای کارهایشان به تناسب زحماتشان مزد می‌گرفتند. برخی از مورخان انیرانی مانند یونانی‌ها و یهودی‌ها، هخامنشیان را ستودند و از دادگری آنها سخن رانده‌اند.


یک خواهش دوستانه

اگر قصد رونوشت از این نوشتار را دارید، بن‌مایه (www.kheradgan.ir) و نویسنده آن را یاد کنید

ضعیفخوبمتوسطبسیار خوبعالی ( 2 رای داده شده , میانگین امتیاز این نوشته : 2٫50 ) نظر شما چیست ؟
Loading...

پرسش ها تنها از بخش پرسش و پاسخ

حواهشمندیم پرسش‌ها را تنها در بخش «پرسش و پاسخ» در میان بگذارید. پرسش‌ها در بخش دیدگاه‌ها پاسخ داده نمی‌شوند. با سپاس فراوان


راهیابی به بخش «پرسش و پاسخ»:

KHERADGAN.ir/ASK


برگه‌های همیار و همکار خِرَدگان در اینستاگرام:

=خرد و تاریخ در اینستاگرام persian.immortals در اینستاگرام سپندار در اینستاگرام
هواداران کوروش بزرگ در اینستاگرام سرزمین آزادگان در اینستاگرام


کانال‌های همیار و همکار خِرَدگان در تلگرام:

کانال تلگرام تاریخ ایرانشهر کانال «سرزمین آزادگان» در تلگرام کانال «داستان‌های شاهنامه فردوسی» در تلگرام
کانال تاریخ پرسیا کانال خردگان در تلگرام

دزدان فضای مجازی - خردگان

نوشتارهای پیشنهادی

4 دیدگاه

  1. درود بر شما. ببخشید من یک سوال برام پیش اومده. در متن کتیبه آورده شده: اهورامزدا، بزرگترین خدایان. یا در انتهای ترجمه اومده: خدایان شهریاری مرا…
    میخواستم بپرسم اگر ایرانیان باستان یکتاپرست بودند، پس چرا واژه خدایان بکار رفته در ترجمه این کتیبه

    • مجید خالقیان

      درود بر شما

      البته ما در اینجا به دلیل وفا داری به متن، از دست کاری متن خودداری کردیم، اما شاید بهتر بود در ترجمه از واژه «خدا» استفاده نمی‌شد.

      در واقع واژه «خدا» در این کتیبه برگردان واژه «بَگ» در زبان باستانی است و البته معنای واژه «خدا» در ادبیات کهن با نگرش کنونی از این واژه فرق داشته است. ما باید واژه «خدا» در این کتیبه را با معنای کهن آن تفسیر کنیم و نه نگرش‌های امروزی.

      با توجه به نگرش امروزی، خدا به نوعی معادل «الله» در قرآن مجید است اما واژه «خدا» یک معنای عمومی داشته است و آن «سرور»، «صاحب» و… بوده است. چیزی که هنوز ما در «کدخدا» یا «دهخدا» می‌بینیم.

      واژه «بگ» هم نقریبا چنین معنایی داشته است کما اینکه «بیگ» کنونی (در اسامی دیده می شود) و در زبان های دیگر نفوذ پیدا کرده است، بازمانده همان بگ ایرانی است.

      با توجه به کتیبه‌های هخامنشی آشکار است که آفریننده و خالق بزرگ همان اهورامزدا است؛ همانطور که در این کتیبه هم تأکید می‌شود که آسمان و زمین و مردمان را اهورامزدا آفریده است.
      اما در کنار اهورامزدا، ایزدان و به عبارتی وجودهای معنوی دیگری هم ستایش می‌شدند (چیزی شبیه به فرشته‌ها و قدسیان در نگرش کنونی ما). طبیعتا همه آنها مخلوق اهورامزدا هستند.

      در اینجا وقتی به خدایان اشاره شده است منظور اهورامزدا و دیگر ایزدان و فرشتگان بلند مرتبه است. نه مجموعه ای از خالق‌ها که احیانا با یکدیگر درگیری هم دارند! شبیه به آنچه در تمدن های دیگر می‌بینیم و یکتا پرستی ایرانیان را زیر سوال ببرد.

      شاید بهتر باشد در این مواقع که نگرش خاصی به واژه‌ای مانند «خدا» وجود دارد، از همان واژه «بگ» در ترجمه‌ها استفاده کنند.

  2. درود دوست گرام
    به امید کام یابی روز افزون برایتان

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.علامت دارها لازمند. *

*

برچسب ها:
رفتن به بالا