استفاده از مطالب پس از قبول پیمان نامه کاربری امکان پذیر است

خانه » اخبار خردگان » بیش از ۱۰ سال درخواست برای ثبت رسمی روز کوروش بزرگ

بیش از ۱۰ سال درخواست برای ثبت رسمی روز کوروش بزرگ

کانال رسمی خردگان

| نویسنده: مجید خالقیان | واپسین به روزرسانی: ۵ آبان ۱۳۹۶ |


بیش از ۱۰ سال درخواست برای ثبت رسمی روز کوروش بزرگ.

بیش از 10 سال درخواست برای ثبت رسمی روز کوروش بزرگ

با آنکه روز هفتم آبان به عنوان روز بزرگداشت کوروش بزرگ از روزهای معتبر تاریخی محسوب می‌شود اما هنوز در تقویم رسمی ایران به ثبت نرسیده است.

هفتم آبان، روز ورود صلح جویانه کوروش بزرگ به بابل و استقبال با شکوه از این پادشاه خوشنام است. بر اساس یک کتیبه باستانی معتبر که «رویدادنامه نبونئید» نام گرفته است، روز سوم ماه Arahsamna بابلی (مصادف با ۲۹ اکتبر و برابر با ۷ آبانکوروش بزرگ پس از ورود به شهر، با استقبال با شکوه مردم روبرو شد (رویدادنامه نبونئید، ستون ۳، بند ۱۸ و ۱۹؛ ن،ک: ارفعی، ۱۳۸۹: ص ۱۴).

با توجه به تحولات بزرگی که پس از فتح بابل توسط ایرانیان در سطح جهانی رخ داد، این روز را می توان نقطه عطفی در تاریخ بشر دانست.

این روزها بسیاری از کنشگران فرهنگی از جمله دوستداران میراث فرهنگی، دانشگاهیان و دانشجویان، انجمن‌های مردم نهاد، پژوهشگران حوزه تاریخ و فرهنگ و… به دنبال ثبت رسمی این روز هستند و درخواست‌های فراوانی به مسئولین کشور برای ثبت این روز داده می‌شود. متأسفانه در سوی دیگر ایران‌ستیزان، تجزیه‌طلب‌ها، سلطنت‌طلب‌ها و دیگر گروه‌های معاند، مخالف ثبت رسمی این روز هستند تا بتوانند از این روز سوءاستفاده کنند.

بیش از ۱۰ سال از شروع درخواست‌ها برای ثبت رسمی این روز می‌گذرد اما هنوز مورد تأیید قرار نگرفته و متاسفانه عدم ثبت رسمی، فضا را برای سوءاستفاده‌ها از این روز و اقدامات غیر قانونی باز گذاشته است.

تنها اسفندیار رحیم مشایی زمانی که رئیس سازمان میراث فرهنگی بود، ثبت این روز را قابل بررسی دانست اما در نهایت این روز ثبت نشد. برخی اظهارات مشایی را صرفا اظهاراتی تبلیغاتی می‌دانستند که قصد عملی شدن را نداشت. پیش از این در موضوع سد سیوند که ضربه‌های قابل توجهی به آثار هخامنشی از جمله پاسارگاد و پارسه زد و صد البته پیشنهاد روز بزرگداشت کوروش بزرگ هم در واکنش به ساخت همین سد بود، ساخت سد، مورد تأیید اسفندیار رحیم مشایی گرفت.

اعتراض به سد سیوند یک اعتراض مردمی و کاملا فرهنگی بود و البته مختص هیچ طیف یا جناح سیاسی نبود بلکه یک اعتراض مردمی بود. متاسفانه آنطور که باید و شاید مورد توجه مسئولین قرار نگرفت و امروز شاید بیش از فواید این سد ضررهایش گریبان گیر ما شده است به طوری که هزینه‌های فراوانی را بر ما تحمیل کرد.

در سال ۱۳۸۴ که بحث آبگیری سد سیوند مطرح شد، شماری از ملی‌گرایان و باستان‌شناسان در ایران، از جمله دکتر پرویز ورجاوند با همراهی برخی افراد دیگر کمیته‌ای را به نام «کمیته نجات پاسارگاد» با هدف جلوگیری از آبگیری سد سیوند راه‌اندازی کردند. جمع پیش‌گفته برای جلب توجه دنیا به پاسارگاد و خطر آبگیری، در سال ۱۳۸۴ هفتم آبان را «روز کوروش بزرگ» نامیدند (نسب‌عبداللهی، ۱۳۹۶).

تلاش هایی از طرف کمیته نجات پاسارگاد برای ثبت این روز در یونسکو انجام شد (ن.ک: کمیته بین المللی نجات دشت پاسارگاد، ۱۷ اسفند ۱۳۸۶). اما این تلاش‌ها برای ثبت رسمی موفقیت آمیز نبود چرا که اگر یونسکو بخواهد هفتم آبان را ثبت کند طبیعی است که باید دولت‌ها درخواست دهند، اما متاسفانه هنوز در تقویم ملی خودمان هم این روز ثبت نشده است، چه برسد به اینکه یونسکو بخواهد ثبتش کند (ن.ک: روزنامه ستاره صبح، ۱ مهر ١۳۹۶، گفتگو با مجید خالقیان).

با گذشت بیش از ۱۰ سال از آن دوران و آبگیری سد سیوند در سال ۱۳۸۶ (ن.ک:  مهر، ۳۰ فروردین ۱۳۸۶) مشخص می‌شود که نگرانی‌های دلسوزانه درباره سد سیوند چندان بی مورد نبوده است. گرچه در آن زمان اغراق‌های زیادی صورت گرفت و گروه‌هایی قصد جوسازی و سوء استفاده از این موضوع را داشتند و حتی برخی از تحلیل‌های کمیته نجات پاسارگاد هم در واقعیت اتفاق نیفتاد اما می‌توان گفت این سد علاوه بر هزینه‌های بالایش برای ساخت، هزینه‌های دیگری هم داشت. رطوبت ناشی از این سد باعث ایجاد مشکلاتی برای آثار باستانی از جمله رشد گلسنگ‌ها شد (مهر، ۲۳ اسفند ۱۳۸۸، گفتگو با امیرعباس عروجی).

متأسفانه رشد گلسنگ‌ها تبدیل به یک معضل شده است و رویش گلسنگ‌ها تا کنون هزینه‌هایی برای کشور داشته است به طوری که مسئولین پایگاه مجموعه جهانی پارسه، انعقاد و امضای تفاهم‌نامه‌های جداگانه‌ای با کشورهای اسپانیا در مورد تشکیل مرکز مطالعات گل‌سنگ تخت جمشید و با کشور ایتالیا در خصوص انجام مطالعات گونه‌ها و چگونگی برخورد با گلسنگ‌ها و پایش آلایندگی‌های صنعتی را دنبال کردند (ایسنا، ۲۵ بهمن ۱۳۹۵، گفتگو با سیامک بصیری).

به هر حال اعتراضات به سد سیوند رفته رفته فرونشست اما جایگاه والای کوروش بزرگ در تاریخ و همچنین ارزش تاریخی روز هفتم آبان مورد توجه نسل‌های جدید قرار داشت. می‌دانیم که پس از فتح صلح جویانه بابل، تحولات زیادی در سطح جهان رخ داد و استوانه کوروش بزرگ که به عنوان نخستین منشور حقوق بشر شناخته می شود، نگاشته شد. کوروش بر خلاف فرمانروایان آن عصر که وقتی شهری را فتح می‌کردند کتیبه‌هایی درباره قتل عام مردم می نگاشتند، کتیبه‌ای درباره احترام به انسان‌ها نگاشت و با تسامح دینی خود، منطقه را در صلح قرار داد که کمابیش این صلح و امنیت در دوران هخامنشیان پایدار ماند. ارتباط میان شرق و غرب عالم به وجود آمد و از آن دوران به بعد می‌بینیم که فیلسوفان بسیار بزرگی در یونان باستان ظهور کردند که به عقیده بسیاری از پژوهشگران تحت تأثیر فرهنگ شرق بودند. بنابراین ورود کوروش به بابل را می‌توان نقطه عطفی در تاریخ بشر دانست.

از این روی بزرگداشت کوروش بزرگ حتی بیش از پیش مورد توجه مردم قرار گرفت و رفته رفته درخواست‌های مردمی برای ثبت رسمی روز کوروش بزرگ در تقویم ملی هم قوت گرفت. اکثر درخواست‌ها به صورت نامه جمعی و یا بیانیه در همایش‌‌های قانونی به ویژه در دانشگاه‌ها مطرح می‌شد. با بیشتر شدن کاربران فضای مجازی تلاش‌ها در فضای مجازی و جمع آوری امضاهای اینترنتی گسترش پیدا کرد.

رویکرد دانشجویان و دانشگاهیان به این روز و درخواست آنها برای ثبت رسمی این روز قابل توجه بوده است به طوری که در آبان ۱۳۹۰ و در همایشی با عنوان «روز جهانی کوروش» که توسط دانشجویان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران برگزار شد درخواست ثبت رسمی روز کوروش بزرگ مطرح شد (تابناک، ۳۰ آبان ۱۳۹۰).

در آبان سال ۱۳۹۲ بار دیگر دانشجویان دانشگاه تهران فعالیت‌های قابل توجهی برای بزرگداشت کوروش بزرگ انجام دادند. ماکت آرامگاه کوروش که پیشتر توسط دانشجویان مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و در اعتراض به سد سیوند ساخته شده بود را به صورت موقت به دانشگاه تهران آورند. مجید خالقیان یکی از دست اندرکاران این فعالیت و عضو آن دوران انجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشگاه تهران به ایسنا گفت:

این ماکت به‌مناسبت هفتم آبان‌ماه، روز کوروش، به‌مدت یک هفته در حیاط دانشکده‌ی ادبیات دانشگاه تهران قرار خواهد داشت… دانشجویان مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری این ماکت را ساختند که تا این زمان، در همان مرکز نگهداری می‌شد و در معرض دید نبود (ایسنا، ۷ آبان ۱۳۹۲، گفتگو با مجید خالقیان).

در هفتم آبان آن سال انجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشگاه تهران، همایشی با عنوان «یادبود استوانه کورش» در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران برگزار کرد که درخواست ثبت روز کوروش در تقویم ملی ایران مطرح شد. فریبا میرزایی دبیر این همایش به نمایندگی از دانشجویان گفت:

هدف انجمن علمی دانشجویان گروه تاریخ از برگزاری گرامیداشت برای منشور کورش، تعیین روزی در تقویم ملی برای پاسداشت نخستین منشور حقوق بشر بوده است (پردیس اهورا، ۱۱ آبان ۱۳۹۲).

گرامی داشت روز کوروش در میان دانشجویان در قالب همایش‌ها، نشریه‌ها و… ادامه پیدا کزد (برای مثال ن.ک: نشریه دانشجویی سرزمین آزادگان زیر نظر کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران، آبان ۱۳۹۳).

درخواست ثبت رسمی روز کوروش بزرگ در مطبوعات رسمی کشور هم مطرح شده و این درخواست‌ها از سوی کنشگران فرهنگی، پژوهشگران، حقوقدانان و… مطرح شده است (برای مثال ن.ک: کشوری، ۷ آبان ۱۳۹۴).

در فضای مجازی هم درخواست‌ها روز به روز بیشتر می‌شود. از جمله می‌توان به جمع آوری امضا به صورت اینترنتی اشاره کرد. در سال ۱۳۹۴ و در آستانه هفتم آبان، چندهزار ایرانی با امضای دادخواست‌نامه‌ای (پتیشن) از رییس‌جمهور خواستند هفتم آبان در تقویم رسمی کشور به نام «روز کوروش بزرگ» ثبت شود. نویسندگان این نامه انگیزه خود از نوشتن آن را پاسداشت همبستگی ملی و نکوداشت ارزش‌های بازمانده از کورش بزرگ به صورت فراجناحی و غیرسیاسی عنوان کردند (جهان صنعت، آبان ۱۳۹۴).

متن این نامه که به امضای هزاران تن رسید بدین شرح بود:

همان‌گونه که می‌دانید در تقویم رسمی کشور، مناسبت‌های گوناگونی وجود دارد اما هیچ روزی برای نکوداشت کوروش بزرگ، که در طول تاریخ همواره جهانیان او را گرامی داشته‌اند و ما در حق او کوتاهی کرده‌ایم، وجود ندارد.

بی‌گمان ارزش‌های تاریخی و فرهنگی برجای‌مانده از کوروش همچون یکتاپرستی، آزادمنشی، صلح‌دوستی، خردورزی، مردمداری، کشورداری و انسان‌دوستی، میراث مشترک ایرانیان با هر دین و زبان و از هر قوم است و به باور بسیاری او همان ذوالقرنین نامبرده در قرآن است.

بر این پایه، ما امضاکنندگان این درخواست، با انگیزه‌ پاسداشت همبستگی ملی و نکوداشت ارزش‌های بازمانده از کوروش بزرگ، از شما به عنوان بالاترین مقام اجرایی کشور خواستاریم که روز هفتم آبان ماه هر سال، که یادروز صدور منشور حقوق بشرِ کوروش بزرگ است، در تقویم رسمی کشور به عنوان «روز کوروش بزرگ» ثبت شود (همان).

انجمن های مردم نهاد هم در این سالها بسیار فعال تر از قبل عمل کردند و درخواست‌های فراوانی برای ثبت رسمی هفتم آبان به عنوان بزرگداشت کوروش بزرگ را مطرح کرده اند. در سال جاری (۱۳۹۶) تعداد زیادی از انجمن های مردم نهاد به رئیس جمهور نامه نوشتند برای ثبت رسمی این روز. نامه‌ی انجمن فرهنگی افراز به نمایندگی از ٢٧ نهاد مدنی در موضوع ثبت «روز کورش» در تقویم رسمی کشور صادر شده است (انجمن فرهنگی افراز، ۳ آبان ۱۳۹۶).

با وجود این تلاش های فراوان و درخواست های مردمی هنوز این روز در تقویم رسمی ثبت نشده است. البته امسال نماینده محترم مردم شیراز سخنان امیدوار کننده ای را مطرح کرد. نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی از حسن روحانی به عنوان رییس شورای عالی انقلاب فرهنگی درخواست کرد که در راستای انسجام ملی و توسعه صنعت گردشگری روز کوروش در تقویم ملی کشور ثبت شود تا دست فرصت‌طلبان و سودجویان در سوء استفاده از این مناسبت کوتاه شود (ایسنا، ۱ آبان ۱۳۹۶).

متاسفانه عدم ثبت رسمی، فضا را برای سوءاستفاده‌ها از این روز و اقدامات غیر قانونی باز گذاشته است به طوری که گویا گروهک منافقین به دنبال ایجاد هرج و مرج در هفتم آبان ۱۳۹۶ هستند. گروه های معاند دیگر هم به دنبال سوء استفاده از این روز می باشند (مهر، ۴ آبان ۱۳۹۶).

این سوء استفاده ها هزینه های زیادی را در بر داشته است. به راستی اگر از همان سالهای پیش که درخواست‌های کاملا مدنی برای ثبت روز کوروش بزرگ از طرف افراد و نهادهای دلسوز مطرح می‌شد، مسئولین این روز را ثبت می کردند، این هزینه ها و سوء استفاده ها رخ می داد؟!

 

یاری‌نامه‌ها و بن‌مایه‌ها:

– خالقیان، مجید (۵ آبان ۱۳۹۶). «بیش از ۱۰ سال درخواست برای ثبت رسمی روز کوروش بزرگ». پایگاه خردگان.

نشانی رایاتاری: http://kheradgan.ir/?p=16946

– ارفعی، عبد المجید (۱۳۸۹). فرمان کوروش بزرگ. مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی. تهران.

– انجمن فرهنگی افراز (۳ آبان ۱۳۹۶). «نامه‌ی انجمن فرهنگی افراز به نمایندگی از ٢٧ نهاد مدنی». نشانی: t.me/anjomanafraz/699.

– ایسنا (۷ آبان ۱۳۹۲). گفتگو با مجید خالقیان: «مقبره کوروش در مرکز تهران قرار گرفت!». نشانی: isna.ir/news/92080703830.

– ایسنا (۲۵ بهمن ۱۳۹۵). گفتگو با سیامک بصیری: «رویش گلسنگ در تخت‌جمشید یک عارضه طبیعی است». نشانی: isna.ir/news/95112517778.

– ایسنا (۱ آبان ۱۳۹۶). «نماینده شیراز خواستار ثبت روز کوروش در تقویم ملی شد». نشانی: isna.ir/news/96080100318.

– پردیس اهورا (۱۱ آبان ۱۳۹۲). «نگاهی به رویدادها و سخنرانی‌های سومین همایش یادبود استوانه کورش». نشانی: ۷poa.com/post/205.htm.

– تابناک (۳۰ آبان ۱۳۹۰). «روز کوروش در سالنامه‌ ثبت ملی شود». قابل دستیابی در: goo.gl/KRrzKs.

– جهان صنعت (آبان ۱۳۹۴). «درخواست از رییس‌جمهور؛ هفتم آبان را به نام کوروش ثبت کنید». نشانی: jahanesanat.ir/?newsid=33338.

– روزنامه ستاره صبح (یکشنبه ۱ مهر ١۳۹۶). گفتگو با مجید خالقیان؛ «برداشت‌های امروزی از آیین‌‌های ایرانی». ش۶۶۵، ص١١.

– کشوری، عیسی (۷ آبان ۱۳۹۴). «پیشنهاد ثبت روز کوروش در تقویم رسمی کشور». قابل دستیابی در: goo.gl/WYBH7A.

– کمیته بین المللی نجات دشت پاسارگاد (۱۷ اسفند ۱۳۸۶). «پیشنهاد  به یونسکو برای به رسمیت شناختن  روز ۲۹ اکتبر، به عنوان روز جهانی کورش بزرگ». قابل دستیابی در: goo.gl/y8UAP8.

– مهر (۳۰ فروردین ۱۳۸۶). «سد سیوند آبگیری شد». نشانی: mehrnews.com/news/473046.

– مهر (۲۳ اسفند ۱۳۸۸). گفتگو با امیرعباس عروجی: «سد سیوند و زمین‌های کشاورزی عامل رشد گلسنگها در تخت جمشید». نشانی: mehrnews.com/news/1051164.

– مهر (۴ آبان ۱۳۹۶). «جشن اغتشاش «منافقین» به بهانه بزرگداشت پادشاه باستانی». نشانی: mehrnews.com/news/4125486.

– نسب‌عبداللهی، محمدرضا (۲۷ مهر  ۱۳۹۶). «روز کوروش و نگاه ملی». روزنامه شرق. قابل دستیابی در: goo.gl/pnv6aR.


یک خواهش دوستانه

خواهشمند است اگر قصد رونوشت از این نوشتار را دارید، بن‌مایه (www.kheradgan.ir) و نویسنده آن را یاد کنید

ضعیفخوبمتوسطبسیار خوبعالی ( 3 رای داده شده , میانگین امتیاز این نوشته : 5٫00 ) نظر شما چیست ؟
Loading...

پرسش ها تنها از بخش پرسش و پاسخ

خواهشمندیم پرسش‌ها را تنها در بخش «پرسش و پاسخ» در میان بگذارید. پرسش‌ها در بخش دیدگاه‌ها پاسخ داده نمی‌شوند. با سپاس فراوان


راهیابی به بخش «پرسش و پاسخ»:

KHERADGAN.ir/ASK




برگه‌های همیار و همکار خِرَدگان در اینستاگرام:

=خرد و تاریخ در اینستاگرام persian.immortals در اینستاگرام سپندار در اینستاگرام
هواداران کوروش بزرگ در اینستاگرام سرزمین آزادگان در اینستاگرام


کانال‌های همیار و همکار خِرَدگان در تلگرام:

کانال تلگرام تاریخ ایرانشهر کانال «سرزمین آزادگان» در تلگرام کانال «داستان‌های شاهنامه فردوسی» در تلگرام
کانال تاریخ پرسیا کانال خردگان در تلگرام

دزدان فضای مجازی - خردگان

نوشتارهای پیشنهادی

5 دیدگاه

  1. درود برشما
    تا کی بشینیم تا این روز ثبت رسمی بشه؟ چند سال؟ آیا تا الان کافی نبوده؟آیا تا الان اقدامی هرچند کوچک انجام گرفته؟ با برگزار نکردن بزرگداشت برای ابرمرد تاریخ فقط باعث از یادرفتن و کمرنگ تر شدن یاد و خاطره کوروش بزرگ میشیم.بر طبق کدام قانون و ماده قانونی حرکت مردم بسوی پاسارگاد جرم است؟ کسانی که در این روز بسمت پاسارگاد حرکت میکنند دقیقا چه جرمی رو مرتکب میشوند؟ ما ایرانیان به افتخار پدرمان هرسال باشکوه تر از قبل در پاسارگاد گرد هم میایم.کورش بزرگ اصالت و ریشه ماست هیچگاه از ریشه خود جدا نمیشویم

  2. به نظر شما آیا حکومتی که تا به حال هیچ علاقه ای به تاریخ پیشین ایران نشان نداده و حدود ده سال تلاش برای ثبت رسمی چنین روزی را بی پاسخ گذاشته٬ این بار در کنار مردم قرار میگیرد و این روز را ثبت رسمی می کند یا روش پیشین خود را پیش میگیرد؟؟زمانی که قانون کشور بجای اینکه درکنار مردم قرار بگیرد در مقابل مردم قرار دارد به نظر شما عقب نشینی از یک حرکت مردمی میهن پرستانه(بدون اهداف سیاسی) کار درستی هست؟؟

    • مجید خالقیان

      تا کنون در چهارچوب قوانین حرکات میهن دوستانه فراوانی انجام گرفته است و امیدواریم که باز هم چنین اتفاقی بیفتد. در چهارچوب قوانین به فعالیت خود ادامه می دهیم و تمام تلاش خود را می کنیم

      تجربه های پیشن در طول تاریخ چند هزاران ساله ایران نشان داده است که فعالیت خلاف قوانین نتیجه مثبتی ندارد

  3. درود.شما تا چند روز پیش تاکید بر حضور مردمی در ۷ آبان در پاسارگاد داشتید اما در دو روز گذشته اکثر پست های شما بر موضوع سواستفاده ی سلطنت طلب ها و تدابیر امنیتی حکومت ضد این روز تکیه کرده و به گونه ای قصد ایجاد وحشت برای عدم حضور مردم در این روز را دارید. آیا شما فریب وعده ی ثبت رسمی این روز را خورده اید؟؟آیا شما قصد کمرنگ شدن حضور مردم در این روز را دارید؟؟آیا این به گونه ای عقب نشینی ملی گرایان و میهن پرستان در مقابل ترس واهی نظام(ترسی دروغین) نیست؟؟

    • مجید خالقیان

      درود. دوست گرامی پایگاه خِرَدگان همواره در چهارچوب قوانین فعالیت می کند. در آن زمان تصور می کردیم که شایعات درباره ممناعت از حضور مردم توسط جریان های ایران ستیز مانند پانترکیسم به منظور نا امید کردن مردم رواج پیدا کرده است بنابراین ما بر حضور مردم در پاسارگاد تأکید می کردیم، اصلا تصور نمی کردیم حضور مردم در کنار یک مجموعه جهانی مانند پاسارگاد غیر قانونی محسوب شود کمااینکه سال های گذشته برگزار شد و آن گردهمایی بیش از پیش همبستگی اقوام ایرانی را نشان داد. اما اکنون مراجع رسمی اعلام کردند که هرگونه گردهمایی غیر قانونی است که البته باعث تعجب ما هم شد. حالا همه راه ها به پاسارگاد مسدود است و همه گردهمایی ها در روز هفتم آبان غیر قانونی اعلام شده است. در این شرایط دیگر دعوت به گردهمایی در کنار پاسارگاد چه فایده ای دارد؟ آیا بهتر نیست همه با بکدیگر همراه شویم برای ثبت رسمی هفتم آبان؟

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.علامت دارها لازمند. *

*

برچسب ها:
رفتن به بالا