استفاده از مطالب پس از قبول پیمان نامه کاربری امکان پذیر است

خانه » سایر » پاسخ به ایران ستیزان » استادان تحریف

استادان تحریف

کانال رسمی خردگان

| نویسنده: کارگروه پرسش و پاسخ پایگاه خِرَدگان* | واپسین به روزرسانی:  ۳۰ بهمن ۱۳۹۴ |


استادان تحریف.

پاسخ به پرسش‌های ایرانستیزانه.

ناصر پورپیرار و رضا مرادی غیاث آبادی، استادان تحریف

پاسخ به پرسش‌های ایرانستیزانه:

  • ﭼﺮﺍ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﯾﻮﻧﺎﻥ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﻨﻦ؟
  • ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﻞ ﺗﺮ ﭼﺮﺍ ﻣﻨﺒﻌﯽ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺴﺖ؟
  • ﭼﺮﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺭﻭ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ﻫﺎ ﺑﺴﺎﺯﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪﻥ؟
  • ﭼﺮﺍ ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺗﻘﻮﯾﻢ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞ ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﻦ ؟
  • ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﻃﺒﻖ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﺸﺎﻥ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ، ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺟﺴﺪﺵ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﭘﺲ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪﺍﺷﺪﻩ؟
  • ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﯾﮑﺘﺎﭘﺮﺳﺖ ﺑﻮﺩ ﭼﺮﺍ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻣﻨﺸﻮﺭ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯿﺪﻭﻧﻦ ﺑﺎﺭ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ” ﻣﺮﺩﻭﮎ” ﺑﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺑﻞ ﺭﻭ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﺎﺭﯼ ﺍﻭ ﺑﺎﺑﻞ ﺭﺍ ﻓﺘﺢ ﮐﺮﺩﻩ ؟
  • ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺴﺖ ﺳﻌﺪﯼ ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﻌﺮﺍ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﺒﯿﺮ ﻧﺒﺮﺩﻥ؟ ﻣﮕﺮ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟! ﭼﺮﺍ ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﺶ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
  • ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻭﺑﺰﺭﮒ ﻭﺑﺎ ﻋﻈﻤﺘﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﺨﺼﯽ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﭘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﯾﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩﺵ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﺎﺷﻪ؟
  • مقایسه یا روم و اینکه چرا اثری از دوران هخامنشیان در جایی به جز ایران نیست ؟
  • سوال درباره الوح هخامنشی و حقوق کارگران و بانوان در آنها
  • ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺎﻡ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﻣﺎﺩﺭ ﺣﻀﺮﺕ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ‏(ﻉ‏) ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ
  • کوروش و اوپیس
  • مصادره خانه های مردم به نفع سرداران توسط کوروش
  • نابودی تمدن ماد توسط کوروش
  • کوروش و قتل عام مردم نینوا
  • کوروش و نابودی تمدن لیدی
  • نابودی تمدن عیلامی خوزیان به دست کوروش
  • کوروش و تامین هزینه های دربار از محل نذورات مردمی
  • چگونگی بخشندگی های کوروش کبیر
  • کوروش و تصرف خاله اش
  • کوروش در تورات
  • کوروش راهزن بود؟
  • فریبکاری کوروش
  • کوروش و کشتن پادشاهان
  • کوروش حمله می کرد یا دفاع؟

 

کارگروه پرسش و پاسخ پایگاه خِرَدگان:

مجید خالقیان، دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ، دانشگاه تهران / عضو گروه مدیریت پایگاه خردگان.

احمدرضا حسینی، دانش آموخته باستان شناسی، دانشگاه تهران / عضو گروه مدیریت پایگاه خردگان.

پوریا پـارسا / عضو گروه نویسنده‌های پایگاه خردگان.

.

با گسترش فضای مجازی و دسترسی افراد جامعه به اطلاعات شاهد آن هستیم که سطح آگاهی افراد به طور قابل توجهی افزایش یافته است البته این مورد نیازمند استفاده صحیح و بجا از فضای مجازی می باشد.

این روزها در فضای مجازی به همان اندازه که شاهد رواج مطالب مفید و مورد استفاده در این فضا هستیم هر روزه شاهد پخش شدن و دست به دست شدن مطالب و نوشتارهای بی سند و مدرک و غیر علمی از افرادی که در اکثرا فاقد صلاحیت و دانش کافی هستند نیز می باشیم.

این افراد گاهی مطالب را با نام و عنوان خودشان و بعد از آنکه خلاف ادعاهایشان ثابت شد به صورت گمنام اقدام به پخش کردن مطالب خود می کنند. گاهی تظاهر به دین دار بودن می کنند و خود را در پس چهره دین اسلامی مخفی می کنند. به زبان ساده این طور نشان می دهند که بچه مذهبی هستند تا اولا برای خودشان طرفدار جمع کنند و دوم اینکه بتوانند از مذهب و عقاید به عنوان سپر دفاعی برای خود استفاده کنند و هرجا کم آوردند طرف مقابل را متهم به بی دینی و مخالفت با دین و عقاید مردم کنند.

متأسفانه مشاهده می کنیم که گاهی برخی افراد مذهبی هم فریب خورده و با نشر مطالب و نوشته های آنان به خیال خودشان سعی در روشنگری و امر به معروف دارند حال آنکه باید بدانند که نشر دروغ و مطالب بی اساس خود گناه است.

در اسلام و سایر ادیان الهی بارها به احترام متقابل و مبارزه با دروغ و تهمت اشاره شده است حال برخی زیر سوال بردن تاریخ و تمدن چند هزار ساله وطن خودشان که هیچ تضاد و مشکلی با اصل دین داری ندارد را سرلوحه کار خود قرار میدهند .

حتی در قرآن کریم به مومنان سفارش شده است نسبت به کافران (نه هم وطنانی که شاید فقط اختلاف نظر و علاقه ای جزیی با آنها دارند) به نرمی رفتار کنند که خود بیانگر نوعی ادب دینی است.

وَ لا تَسُبُّوا الَّذینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ کَذلِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّهٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلی‏ رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُمْ بِما کانُوا یَعْمَلُونَ

انعام – ۱۰۸

شما مومنان به کسانی که غیر خدا را می خوانند دشنام مدهید،پس آنهانیز از روی جهل خدا را دشنام می دهند، ما به این صورت برای هر گروهی عملشان را بیاراستیم و آنگاه بازگشت ایشان بسوی پروردگارشان است و او آنهارا از اعمالی که می کرده اند خبر می دهد.

در طول مدت فعالیت در فضای مجازی بارها به پیام هایی با هدف شبهه و تخریب افراد و مفاخر ایران زمین برخورده ایم. مطالبی که به ظاهر مستند و علمی می رسد و منابع نوشته ها هم در پایانش ذکر می شود. منابعی که گاهی یا وجود خارجی ندارند یا مطلب آنها به کلی توسط نویسنده مطلب تحریف و وارونه شده است. متأسفانه هستند کسانی که به همه منابع دسترسی ندارند و یا حداقل زحمت بررسی آنها را به خود نمی دهند. بسیاری از افراد با خواندن این موارد به گمان صحیح و درست بودن آنها به صورت ناخودآگاه می پذیرند که بلی واقعا این چنین بوده است!!

البته برخی افراد وطن دوست که می خواهند با این جریانات مقابله کنند اقدام به دادن پاسخ به این متن ها و پرسش ها می کنند و به نشر آن میپردازند. با این طرز فکر که پاسخ دادم و نگذاشتم ایران ستیزان به خواسته خود برسند. حال آنکه دادن پاسخ بدون سند و یا از روی تعصب و خشم خود بیشتر موجب ضرر و خسارت می شود پس در مواجه با این متن ها و نوشته ها بهتر است فقط به پاسخ های مستند و علمی استناد کنیم تا به قولی آب به آسیاب دشمن نریزیم.

در بخش پرسش و پاسخ تارنمای خردگان چندین نفر سوالاتی را مطرح کرده اند. سوالاتی که در فضای مجازی دست به دست می شوند. کارگروه بخش پرسش و پاسخ به این سوالات پاسخ داد و با توجه به اینکه چندین بار این سوالات تکرار شد، در بخش اصلی تارنما هم پرسش و پاسخ ها را قرار می دهیم.

متأسفانه بسیاری از این گفته های ایران ستیزانه به گفته های چپ گراها و تجزیه طلب ها بر می گردد. اما در دهه های اخیر، دو یا سه فرد مشخص بسیار فعال بوده اند و همچنین چند سایت و وبلاگ سطح پایین در فضای مجازی گفتار آنها را نشر داده اند.

وقتی به دنبال ریشه های پیام های ایران ستیزانه می گردیم، در بسیاری از اوقات به نام ناصر بناکننده (پورپیرار) و رضا مرادی غیاث آبادی برمی خوریم. برای آشنایی با این شخصیت ها کافیست در فضای مجازی به جستجو ساده بپردازید.

نگاهی ساده به دیدگاه ها و عقاید این افراد خود نشان دهنده سطح آگاهی و طرز فکر این افراد است برای مثال پورپیرار زبان فارسی را بی‌مایه توصیف می‌کند، فردوسی را مزدور می‌خواند، سلمان فارسی را زائیده توطئه یهودیان دانسته و گلستان سعدی را معیوب و ناقص می‌شمارد. به ادعای او سعدی هیچگاه از شیراز خارج نشده و همه سفرهای سعدی جعلی است.

اساسا پورپیرار تحصیلات آکادمیک نداشت و همه مورخان رسمی را بی‌سواد می‌دانست. او در پاسخ به پرسش خبرنگار ایسنا که پرسیده: «لطف می‌کنید مدارک تحصیلی و سوابق علمی خود را برای ما بیان کنید؟» پاسخ می‌دهد: «من هم جدی گفتم سوادی ندارم و اتفاقاً هر چه بی‌سوادتر باشم، بیشتر اسباب سرشکستگی مورخانی که قادر به پاسخ دادن به گفته‌های من نیستند، خواهم بود.»

از این روی اشتباهات و تناقضات بسیار زیادی در گفته ها و نوشته های او وجود داشت.

نگاه کنید به:

پاسخ به ناصر پورپیرار: http://goo.gl/HBOUd4

اما فرد دیگری که در سال های اخیر فعالیت های ایران ستیزانه زیادی داشته است، رضا مرادی غیاث آبادی می باشد. به هر حال بعد از مدتی که غیاث آبادی مطالب ایران ستیزانه اش را انتشار داد، مشخص شد که اکثر آنها با تحریف و جعل همراه هستند.

برای مثال نگاه کنید به:

غیاث آبادی و مصادره اسناد تاریخی: http://kheradgan.ir/?p=8580

.

پاسخ به رضا مرادی غیاث آبادی: http://goo.gl/HTKjLg

.

تارنگار نقد رضا مرادی غیاث آبادی: http://goo.gl/ZJ4B7m

بعد از آنکه مشخص شد که نوشته‌های آقای غیاث آبادی با دروغ، تحریف و جعل همراه است. ایشان بسیار بد نام شدند. دیگر همه فهمیده بودند که با آن سابقه‌ای که ایشان داشتند، استناد به غیاث آبادی چندان کار درستی نیست. اما متاسفانه نوشته‌های ایشان بدون ذکر نام ایشان گسترش پیدا کرد.

به طور خلاصه نکته‌ای که در نوشته‌های ایشان وجود دارد این است که مثلا نام یک کتاب را می‌آورند و به بخش خاصی از آن استناد می‌کنند ولی در آن بخش از کتاب چنین چیزی نیامده است و یا آقای غیاث آبادی آن بخش را به دلخواه تحریف کرده اند.

 

در این مطلب گلچینی از نوشته های از این دست که در فضای مجازی بسیار پخش شده و مورد پرسش کاربران زیادی نیز قرار میگیرد را با پاسخ های کامل و علمی قرار میدهیم .

پرسش ها و ادعاهایی که به آنها پاسخ خواهیم داد :

 

  • ﭼﺮﺍ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﯾﻮﻧﺎﻥ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﻨﻦ؟
  • ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﻞ ﺗﺮ ﭼﺮﺍ ﻣﻨﺒﻌﯽ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺴﺖ؟
  • ﭼﺮﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺭﻭ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ﻫﺎ ﺑﺴﺎﺯﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪﻥ؟
  • ﭼﺮﺍ ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺗﻘﻮﯾﻢ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞ ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﻦ ؟
  • ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﻃﺒﻖ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﺸﺎﻥ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ، ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺟﺴﺪﺵ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﭘﺲ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪﺍﺷﺪﻩ؟
  • ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﯾﮑﺘﺎﭘﺮﺳﺖ ﺑﻮﺩ ﭼﺮﺍ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻣﻨﺸﻮﺭ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯿﺪﻭﻧﻦ ﺑﺎﺭ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ” ﻣﺮﺩﻭﮎ” ﺑﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺑﻞ ﺭﻭ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﺎﺭﯼ ﺍﻭ ﺑﺎﺑﻞ ﺭﺍ ﻓﺘﺢ ﮐﺮﺩﻩ ؟
  • ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺴﺖ ﺳﻌﺪﯼ ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﻌﺮﺍ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﺒﯿﺮ ﻧﺒﺮﺩﻥ؟ ﻣﮕﺮ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟! ﭼﺮﺍ ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﺶ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
  • ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻭﺑﺰﺭﮒ ﻭﺑﺎ ﻋﻈﻤﺘﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﺨﺼﯽ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﭘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﯾﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩﺵ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﺎﺷﻪ؟
  • مقایسه یا روم و اینکه چرا اثری از دوران هخامنشیان در جایی به جز ایران نیست ؟
  • سوال درباره الوح هخامنشی و حقوق کارگران و بانوان در آنها
  • ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺎﻡ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﻣﺎﺩﺭ ﺣﻀﺮﺕ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ‏(ﻉ‏) ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ
  • کوروش و اوپیس
  • مصادره خانه های مردم به نفع سرداران توسط کوروش
  • نابودی تمدن ماد توسط کوروش
  • کوروش و قتل عام مردم نینوا
  • کوروش و نابودی تمدن لیدی
  • نابودی تمدن عیلامی خوزیان به دست کوروش
  • کوروش و تامین هزینه های دربار از محل نذورات مردمی
  • چگونگی بخشندگی های کوروش کبیر
  • کوروش و تصرف خاله اش
  • کوروش در تورات
  • کوروش راهزن بود؟
  • فریبکاری کوروش
  • کوروش و کشتن پادشاهان
  • کوروش حمله می کرد یا دفاع؟

چرا تاریخ ایران رو باید از یونان ترجمه کنند؟

 

پاسخ

این سوال ناشی از عدم آشنایی شما با داده های تاریخی است. کدام دوره تاریخ ایران صرفا از یونان ترجمه شده است؟! اگر منظور تاریخ دوره کوروش بزرگ و هخامنشیان است، باید توجه داشت که منابع زیادی از اقوام و ملل گوناگون از جمله بابلیان، مصریان، یونانیان و یهودیان باقی مانده است. علاوه بر آن آثار باستانی و کتیبه هایی از پادشاهان هخامنشی به جا مانده است.

البته نباید فراموش کنیم که تهاجم های بزرگی همانند تهاجم الکساندر مقدونی به ایران شد و نخبگان ایرانی در معرض نابودی و انزوا قرار گرفتند، بنابراین متأسفانه بسیاری از داده های تاریخی ایرانی از بین رفت و عصر یونانی گرایی (هلنیسم) آغاز شد. در آن عصر یونانیان سعی داشتند دستاوردهای تمدنی یونانی را با توجه به قدرت سیاسی خود در تمام جهان غالب کنند.

 

ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﻞ ﺗﺮ ﭼﺮﺍ ﻣﻨﺒﻌﯽ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺴﺖ؟

 

پاسخ

قبل از انقلاب یا حتی قبل تر؟! سخن شما بسیار مبهم است؟! قبل از انقلاب که کوروش بزرگ بسیار شناخته شده بود پیش از آن هم در دوران قاجار از کوروش بزرگ به نیکی یاد شده است.

نگاه کنید به:

شرح بزرگی کوروش در زمان قاجار: http://kheradgan.ir/?p=8601

پیش از آن هم که در میان اقوام و ملل گوناگون کوروش ستایش می شد و این موضوع از منابع هزاران سال پیش تا کنون قابل مشاهده است.

نگاه کنید به:

نگاهی به نوشته‌های منابع اقوام و ملل گوناگون در بزرگداشت کوروش بزرگ: http://kheradgan.ir/?p=632

.

سخنان بزرگان درباره کوروش: http://kheradgan.ir/?p=11602

.

کوروش در هنر و ادبیات جهان: http://kheradgan.ir/?p=419

.

بیان بزرگی کوروش از زبان هنرمندان غربی: http://kheradgan.ir/?p=411

ﭼﺮﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺭﻭ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ﻫﺎ ﺑﺴﺎﺯﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪﻥ؟

 

پاسخ

این همه منابع تاریخی از ملل و اقوام گوناگون، همانند بابلیان، مصریان، یونانیان را انگلیسی ها ساخته اند؟! آثار باستانی در سراسر جهان چطور؟ آثار باستانی مرتبط با کوروش و هخامنشیان از از چین گرفته تا مصر همه و همه ساخته انگلیسی هاست؟!

نگاه کنید به:

آثار هخامنشیان در سراسر جهان: http://goo.gl/ufZrcB

ﭼﺮﺍ ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺗﻘﻮﯾﻢ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞ ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﻦ ؟

پاسخ

برای ثبت روز کوروش باید یک دولت درخواست دهد

درباره ثبت روز کوروش در تقویم سازمان ملل باید یک دولت درخواست دهد. بر اساس یک سند باستانی که «رویدادنامه نبونئید» نام گرفته است، روز سوم ماه Arahsamna بابلی، کوروش بزرگ پس از ورود به شهر، با استقبال با شکوه مردم روبرو شد (رویدادنامه نبونئید، ستون ۳، بند ۱۸ و ۱۹). این روز مصادف با ۲۹ اکتبر سال ۵۳۹ پیش از میلاد می‌باشد و ۲۹ اکتبر برابر هفتم آبان (در برخی از سالها هشتم آبان) است. بنابراین به عنوان روز بزرگداشت کوروش مطرح شد و از آن پس با استقبال ایران دوستان و دوستداران کوروش بزرگ همراه بود. به طوری که هر سال، هفتم آبان به یاد کوروش گرامی داشته می‌شود. اما طبیعی است که باید یکی از دولت ها درخواست رسمی دهد تا این روز به نام آن کشور ثبت شود. متأسفانه دولت و حکومت ایران اقدام جدی حتی برای ثبت ملی این روز نکرده است.

البته برای گرامیداشت این روز ارزشمند نیاز به ثبت یا از این دست موارد نیست. مگر تا قبل از ثبت نوروز در تقویم های جهانی، ما نوروز را جشن نمی گرفتیم؟!

اتفاقا از شگفتی‌های روز کوروش این است که ناشی از یک حرکت مردمی بوده است. این روز بدون هیچ حمایتی از نهادهای قدرتمند فقط با جنبش‌های مردمی رواج یافته است؛ این موضوع، ارزش ویژه‌ای به روز مردمی کوروش می‌دهد.

ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﻃﺒﻖ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﺸﺎﻥ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ، ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺟﺴﺪﺵ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﭘﺲ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪﺍﺷﺪﻩ؟

 

پاسخ

زرتشتیان سوزاندن جسد را روا نمی دانستند!

زرتشتیان سوزاندن جسد را روا نمی دانستند!!!! این موضوع که می فرمایید ناشی از عدم مطالعه درباره ایران باستان و آیین زرتشتی است. اتفاقا بر اساس برخی فرضیه ها مقبره کوروش بسیار نزدیک به سنت های زرتشتی می باشد.

برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به:

آرامگاه کوروش در پاسـارگاد: http://kheradgan.ir/?p=10028

ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﯾﮑﺘﺎﭘﺮﺳﺖ ﺑﻮﺩ ﭼﺮﺍ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻣﻨﺸﻮﺭ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯿﺪﻭﻧﻦ ﺑﺎﺭ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ” ﻣﺮﺩﻭﮎ” ﺑﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺑﻞ ﺭﻭ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﺎﺭﯼ ﺍﻭ ﺑﺎﺑﻞ ﺭﺍ ﻓﺘﺢ ﮐﺮﺩﻩ؟

 

پاسخ

با صد هزار جلوه برون آمدی که من / با صد هزار دیده تماشا کنم تو را

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست/ همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

.

پادشاهان هخامنشی از جمله کوروش بزرگ دارای تسامح مذهبی بودند و به باورهای اقوام و ملل گوناگون احترام می‌گذاشتند؛ این فرهنگ تا دوره پس از اسلام در ایران باقی ماند..

در اینجا چندین و چند بحث وجود دارد، اول اینکه آیا شایسته است که دین و آیین بابلی را با آداب و رسوم اقوامی مانند عرب‌های عصر جاهلی مقایسه نمود و همه را به یک چشم دید؟!

در مرحله بعد باید به سنت های بابلی توجه ویژه داشت. در زبان بابلیان کلمه ای که ما اکنون خدا می‌نامیم، مردوک بوده است و این موضوع طبیعی است که از مردوک به عنوان خدا در استوانه‌ای که با سنت بابلی و نوسط بابلیان نگاشته شده است، یاد شود. این بدان معنا نیست که مثلا کاهنان بابلی بدون اطلاع کوروش بزرگ این استوانه را نوشته باشند بلکه نشان دهنده تسامح کوروش نسبت به سنت‌های بابلی است و نه اینکه کوروش دین بابلی داشته است؛ سنت‌های بابلی را هم نباید با رفتار و باورهای عرب‌های دوران جاهلی یکی دانست.

آنچیزی که به نظر می‌آید این است که ادیان بابلی در ایران جایگاهی نداشته است؛ آیا اگر کوروش دین بابلی داشت، نباید اثر قابل توجه و فراگیری از آن در فرزندان، خویشان و مردم آن دوره باقی مانده باشد؟ همچنین رفتار مشابه دیگر پادشاهان هخامنشی در احترام به ادیان دیگر در عین حال کتیبه هایی به زبان بومی خودشان خیلی چیزها را آشکار می سازد.

در این بحث، متون یهودیان و ستایش کوروش در آنها، قابل توجه است چرا که علامه طباطبایی در تفسیر المیزان، با توجه به متون یهودی می‌نویسد: «یهود با آن تعصبی که به مذهب خود دارد هرگز یک مرد مشرک را مسیح پروردگار و هدایت شده او و مؤید به تأیید او و راعی رب نمی‌خواند»

(طباطبایی، سید محمد حسین. تفسیر المیزان. ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی. بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی. ۱۳۶۳. ص ۶۶۰).

برای توضیحات کامل نگاه کنید به:

دین کوروش بزرگ چه بود؟: http://kheradgan.ir/?p=388

ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺴﺖ ﺳﻌﺪﯼ ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﻌﺮﺍ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﺒﯿﺮ ﻧﺒﺮﺩﻥ؟ ﻣﮕﺮ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟! ﭼﺮﺍ ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﺶ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟

 

پاسخ

من از شما سوال می کنم آیا در ادبیات ما نامی از تمدن «شهر سوخته» و تمدن «جیرفت» و پادشاهان آنها آمده است؟! مگر آنها تمدن های کوچکی بودند؟ مگر نه اینکه این روزها ثابت شده است که سرچشمه بسیاری از دستاوردهای تمدنی از آن نقاط بوده اند؟ اما اتفاقا درباره کوروش به نظر می رسد که یاد و خاطره او در حافظه جمعی باقی ماند. تعجب آور است که برخی اسکندر شاهنامه را الکساندر مقدونی می دانند اما کوروش را کیخسرو نمی دانند.

این در حالی است که نام «ییم خش ئت» هم نیامده است بلکه به صورت جمشید آمده است! «کوروش» نامی است که از کتیبه های باستانی -که به زبان باستان نگاشته شده‌اند- به دست آمده و نام‌هایی مانند آن در منابع یونانی و یهودی و… دیده می‌شود. آثار باستانی درباره کوروش و کتیبه های باستانی در قرن های اخیر یافت شده اند کما اینکه شهر سوخته و جیرفت هم در قرن های اخیر یافت شده اند. با دگرگونی های زبانی نباید توقع داشت که نام این شخص به صورت «کوروش» در شاهنامه آمده باشد، همانطور که نام «ییم خش ئت» بدون دگرگونی نیامده است. اما در شاهنامه فردوسی، پادشاهانی وجود دارند که علاوه بر شباهت نام آنها با کوروش، روایت های مربوط به آنها هم با روایت های مربوط به کوروش همخوانی دارد. اینجا جایی است که «حافظه جمعی» یاد و خاطره کوروش را در دل خود جای داده است.

این نکته را یادآور می شویم، که به دلیل تهاجمات گسترده به ایران و از میان رفتن نخبگانی که به صورت رسمی تاریخ نگاری یا رویدادنگاری می کردند، بسیاری از آثار از بین رفت و روایت های شفاهی باقی ماند. روایت های ایرانی و شاهنامه علاوه بر آنکه ارزش ویژه‌ای در ادبیات و زبان فارسی دارند، از نظر اسطوره‌ای هم بسیار مهم هستند. نباید فراموش کنیم که در شاهنامه، ما با اسطوره‌ها سر و کار داریم.

به هر حال در بسیاری از منابع دوران اسلامی مانند آثارالباقیه و… که نگارندگان آن احتمالا با یونانی و عبری آشنایی داشتند یا به منابع گمنام و خاصی دسترسی پیدا کردند، نام کورش را آورده اند.

جالب آنکه حتی جایی بیرونی صراحتا می نویسد:

کوروش که کیخسرو است.

بیرونی، ابوریحان. آثارالباقیه عن القرون الخالیه. ترجمه اکبر داناسرشت. تهران: امیرکبیر. ١٣٨۶: ص ۱۵۱

به طور خلاصه کیانیان شاهنامه بیشترین آمیختگی را با مادها و هخامنشیان دارند. کیخسرو که بیشترین آمیختگی را با کوروش دارد نامش در آثار حافظ، سعدی و فردوسی به صورت آشکار آمده است.

برای توضیح دقیق تر و کامل تر نگاه کنید به:

کوروش بزرگ در شاهنامه فردوسی: http://kheradgan.ir/?p=1975

.

همچنین نگاه کنید به:

دکتر خالقی مطلق: «کیخسرو» شاهنامه همان کوروش بزرگ است: http://kheradgan.ir/?p=13919

ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺑﺎ ﻋﻈﻤﺘﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﺨﺼﯽ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﭘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﯾﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩﺵ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﺎﺷﻪ؟

ﺍﺳﻢ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻛﻮﺭﺵ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻡ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺴﺮﺍﻧﺸﻮﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺑﺮﺧﻼﻑ ﺳﺎﯾﺮ ﺍﺳﺎﻣﯽ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺘﻮﻥ ﺑﮕﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺷﺨﺼﯽ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩﺵ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﺎﺷﻪ؟

پاسخ

شما در تمام ایران شخصی را پیدا کنید که نامش «ییم خش ئت» باشد! تا قبل از رمز گشایی کتیبه ها و آشکار شدن زبان های کهن مانند پهلوی و زبان اوستا طبیعی است که ایرانیان با صورت باستانی بسیاری از نام ها آشنا نبودند. اگر هم عده ای آشنایی داشتند بسیار محدود بوده است.

اکثر ایرانیان تا قبل از رمز گشایی کتیبه ها و تا پیش از کشف آثار باستانی، به دلیل فقدان داده های تاریخی که ناشی از مقابله مهاجمان با نخبگان بود با بسیاری از جنبه های تاریخی خود آشنا نبودند هرچند حافظه جمعی یاد و خاطره روزگار پر شکوه را نگه داشته بود و بسیاری از دستاوردهای فرهنگی و تمدنی ایران در قالب اسطوره ها به نسل های بعدی انتقال یافته بود.

مقایسه با روم و اینکه چرا اثری از دوران کوروش و هخامنشیان در جایی به جز ایران نیست؟

ﺁﺛﺎﺭ ﺍﻣﭙﺮﺍﻃﻮﺭﯼ ﺭﻭﻡ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺟﺰﺍﯾﺮ ﻣﺪﯾﺘﺮﺍﻧﻪ، ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﺁﻓﺮﯾﻘﺎ، ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﻭ ﺧﺎﻭﺭ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻭ ﺗﺮﮐﯿﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﻡ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﻣﭙﺮﺍﻃﻮﺭ ﺑﺮﺗﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻣﺎ ﺁﺛﺎﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﺒﯿﺮ ﮐﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻧﺶ ﻣﺪﻋﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺁﺳﯿﺎ ﻭ ﺁﻓﺮﯾﻘﺎ ﺯﯾﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺶ ﺑﻮﺩﻩ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﺟﺰ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺍﯾﺮﺍﻧﻤﻮﻥ ﺣﺘﯽ ﺧﺮﺍﺑﻪ ﺍﯼ،ﺳﺘﻮﻧﯽ،ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺎ ﻣﺎﻝ ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻮﺭﻭﺷﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯿﺸﻪ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭﺍﻣﭙﺮﺍﻃﻮﺭﯼﺵ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺷﻪ ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺗﻤﺪﻧﺶ ﻫﯿﭻ ﺍﺛﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﺴﺘﻌﻤﺮﺍﺗﺶ ﻧﺒﺎﺷﻪ؟

پاسخ

آثار از هخامنشیان در نقاط گوناگون جهان از جمله ایران، عراق، آناتولی، روسیه، مصر، چین و… به دست آمده است

در مرحله اول مقایسه یک امپراتوری که چند قرن دوام آورده است با یک فرمانروا که احتمالا ۳۰ سال شاه شاهان بوده است، اشتباه می باشد. می دانیم که آثار بسیاری از شاهنشاهی هخامنشی در سر تا سر جهان به دست آمده است. آثار از کوروش هم فقط در تخت جمشید نیست. در بابل آثار قابل توجهی از کوروش بدست آمده است. همچنین هخامنشیان بسیار کهن تر از رومیان هستند. به طور کلی از شرق و غرب جهان آثاری از هخامنشیان به دست آمده است. از چین و آسیای مرکزی گرفته تا مصر.

در اینجا فقط به چند مورد اشاره می‌کنیم:

شناسایی متن استوانه کوروش روی استخوان‌های فسیل اسب در چین: http://kheradgan.ir/?p=13013

.

بررسی و تحلیل آثار هخامنشیان در مصر: http://kheradgan.ir/?p=11765

.

ستون سنگی دوران هخامنشی در روسیه: http://kheradgan.ir/?p=14125

.

گنجینه آمودریا (آثاری از هخامنشیان در آسیای مرکزی): http://goo.gl/CK4Lz4

.

هنر هخامنشی در جنوب سیبری مرکزی و نزدیک به مرز مغولستان: http://goo.gl/PywIDH

.

اسناد فراوان بدست آمده از بابل درباره کوروش بزرگ: http://kheradgan.ir/?p=1358

.

استوانه کوروش در بابل: http://kheradgan.ir/?p=11328

.

روایت منظوم در بابل درباره کوروش: http://kheradgan.ir/?p=13611

.

رویدادنامه نبونئید در بابل درباره کوروش: http://kheradgan.ir/?p=10228

.

آرامگاه کوروش و کاخ های کوروش در پاسـارگاد: http://kheradgan.ir/?p=10028

.

تل آجری و کاخ های کوروش نزدیک به پـارسه (تخت جمشید): http://kheradgan.ir/?p=9822

.

نگاهی به نوشته‌های منابع اقوام و ملل گوناگون در بزرگداشت کوروش بزرگ: http://kheradgan.ir/?p=632

به طور کلی آرامگاه کوروش در پاسارگاد و استوانه کوروش از مهم ترین آثار باستانی هستند که به دست آمده اند. لوحه های بابلی زمان فرمانروایی کوروش، که متعلق به مردمان بابل بوده و وقایع گوناگون را بر روی آن ثبت می کردند و نام کوروش به عنوان پادشاه زمان بر روی آن ثبت هست هم قابل توجه می باشد.

نکته دیگر که وجود دارد این است که رومیان معمولا سعی می کردند آثاری از هنر رومی در سر تا سر حکومت خود درست کنند. آنها چندان اعتنایی به هنر ملل مغلوب نشان نمی دادند و همواره ارزش های رومی را رواج می دادند. شما از واژه مستعمره استفاده کردید که مفهومی شبیه به آن در نظامی که رومیان به کار می بردند وجود داشت. اما هخامنشیان ضمن احترام به هنر های اقوام و ملل گوناگون حتی از هنر آنها بهره می برند که آن را در تخت جمشید به صورت آشکار می بینیم. یعنی به دنبال تحمیل دستاوردهای فرهنگی خود نبودند. شاید سیاست هخامنشیان به این صورت بود که با این کار اقوام و ملل را به هم نزدیک کنند و راحت تر به فرمانروایی بپردازند. بنابراین بسیاری از دستاوردهای بومی مردمان در زمان کوروش باقی ماند و ما نباید توقع یک تحول عظیم در دوره کوروش را داشته باشیم. پس اصلا مقایسه روم و هخامنشیان کار درستی نیست.

با این حال می‌توان گفت از هیچ فروانرای هم عصر کوروش این همه آثار از نقاط گوناگون به دست نیامده است.

سوال درباره الوح هخامنشی و حقوق کارگران و بانوان در آنها

ﻟﻮﺣﻪﻫﺎﯼ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﯾﮏ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﯾﮏ ﺯﻥ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑﺎ ۱۰ ﮐﯿﻠﻮ ﺟﻮ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺣﻘﻮﻕ ﺯﻧﺎﻥ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺑﺎ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺮﺩﮔﺎﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﻣﯽﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﯾﮏ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺳﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﯾﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﺮﺭﻧﺞ ﻭ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻮﺩﻩ ﭘﺲ ﭼﻄﻮﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺭﻭ ﺗﺤﺮﯾﻒ ﻣﯿﮑﻨﻦ ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﻦ ﺍﻭﻥ ﺑﻪ ﻫﺮﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩﺵ ﮔﻨﺪﻡ ﻣﯿﺪﺍﺩﻩ ﺗﺎ ﺣﺪﯼ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﺍ ﻭ ﺳﯿﺮ ﺑﻮﺩﻥ؟؟؟؟ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﮔﺮﺍﻧﻪ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﻭ ﺯﻧﻬﺎ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺟﻤﻼﺕ ﺭﻭ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻭ ﮐﺪﻭﻡ ﻣﻨﺒﻊ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻣﯿﮑﻨﻦ؟؟

ﭼﺮﺍ ﻓﻘﻂ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻓﺎﺭﺳﯿﺸﻮﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﺎ ﻣﯿﺮﺳﻪ ﺗﻮ ﻭﺍﺗﺴﺎﭖ؟؟؟

پاسخ

این گفته ها شاید ناشی از گفته های رضا مرادی غیاث آبادی است! به هر حال تحریف منابع در گفته های ایشان آشکار است.

در این بحث نه منابع عبری به کار ما می آیند و نه یونانی! بلکه الواحی که اکثرا به ایلامی نگارش یافته اند به کار می آیند. برخی از این الواح در ایران نگه داری می شوند و برخی دیگر در کشورهای دیگر. می توانید به موزه ها مراجعه بفرمایید و درخواست مشاهده این اسناد را داشته باشید.

البته کافی است به این کتاب نگاه کنید تا پاسخ خود را دریافت نمایید:

از زبان داریوش، نوشته ی هاید ماری کخ، ترجمه پرویز رجبی، نشر کارنگ.

“هاید ماری کخ” در فصل سوّم از کتابِ «از زبان داریوش» بحثی جالب در خصوص وضعیتِ دستمزدها در عهدِ هخامنشی بر پایه الواح “تختِ جمشید” دارد:«مزدِ کارگران عمدتاً بصورت جنسی پرداخت میشد و پایه ی اصلی محاسبه ی آن “جو”، و حداقل مزد یک مرد، ۳۰ دقه (لیتر) جو در ماه بود ـ ـ ـ ـ روزانه یک دقه.» ولی این، همه استنتاج ِ “کخ” نیست؛ و نیمه بیان کردن ِ سخن اش، مانندِ گفتن ِ “لا اله” است بدونِ ذکر ِ “الا الله”.

“کخ” در ادامه پژوهش اش چنین می‌آوَرد: «به جز این ۳۰ لیتر جو در ماه (که حقوق پایه ی حداقل بود)، همه کارگران به عناوین و مناسبت‌های گوناگون، “اضافه درآمد” داشتند ـ ـ ـ ـ به طور منظم، هر دو ماه یک‌بار، یک لیتر جو و نیم لیتر شراب یا آب جو برای هر نفر؛ و یک بز یا گوسفند برای هر ۳۰ نفر در ماه داده میشد. به این مقدار، باید دستمزد ویژه ای را که دیوان اداری به نام “کمک شاهانه” (عبارت از یک لیتر آردِ جوی اعلا و یا یک لیتر جوانه ی خشکِ جو در هر سه ماه + شراب ترش) به کارگران می‌داد، افزود. در میان “کمک‌های شاهانه” گاهی به میوه هم برمی‌خوریم. برای نمونه شماری از کارگران، ماهانه یک لیتر انجیر و برخی یک-سوم لیتر گردو گرفته‌اند. علاوه بر این اضافه پرداخت های همیشگی، پرداختی وجود داشت که به آن “پیش کشی” می‌گفتند. مثلاً زائوها ۵ ماهِ تمام حقوق ویژه‌ای می‌گرفتند ـ ـ ـ برای نوزاد پسر، ماهانه یک کوزه ۱۰ لیتری شراب یا آب جو، ۲۰ لیتر جو، گندم و گاه آرد؛ و برای نوزاد دختر، نصف این مقدار پرداخت می‌شد. کارگران همچنین برای انجام کارهای سخت، با احتسابِ ضریبِ سختیِ کار، اضافه دستمزد دریافت می‌کرده اند. این پرداخت‌ها و اضافه‌پرداخت‌های مربوطه، فقط شامل کارگران و خدمتکاران ساده ـ بدون مهارت ـ می‌شد و اگر کسی می‌توانست مهارت خود را در کار بالا برد، میزان حقوق بیشتری دریافت می‌کرد؛ مثلاً در یک لوحه، کارگری ۴۰ لیتر جویِ ماهانه (به جای ۳۰ لیترِ نُرم) دریافت کرده است.

اسناد، نشان می‌دهد که مرد و زن برای انجام کارهایِ واحد و یکسان، مزدی برابر می‌گرفته اند. از بالاترین حقوق‌ها را بانوان مدیر و سرپرست دریافت می‌کرده‌اند ـ ـ ـ ۵۰ لیتر جو در ماه + ۳۰ لیتر شراب + یک-سوّم یک بز یا گوسفند.

به این ترتیب، امکان طبقه-بندیِ حقوق، بسیار متنوع بود و مجموعاً میتوان چنین برداشت کرد که نظام دیوانی هخامنشی میکوشید تا هرکس به اندازه ی کاری که انجام میدهد، مزد بگیرد. حقوقهای سازمانی ِ بالاتر مشتمل بر ماهانه ۶۰ لیتر جو و ۳۰ لیتر شراب میشد. کارمندی که “پیشکار کشاورزی” نامیده شده، ماهانه ۶۰ تا ۸۰ لیتر جو + یک و نیم بز/گوسفند حقوق داشت و حقوق کارمندان سرپرست خزانه و کارمندان ناظر هر کدام ماهانه ۹۰ لیتر جو + ۶۰ لیتر شراب + سه رأس بز/گوسفند بود. در الواح، جایی هم به جیره ی ساتراپ (حاکم- استاندار) هندوستان اشاره شده ـ ـ ـ ۲۱۰۰ لیتر جویِ ماهانه + ۹۰۰ لیتر شراب. همه ی جیره ی این دست بلندپایگان و نیز  کارمندان رده بالا، مصرف شخصی آنها نبوده است و بخشی از آن ذخیره و انبار میشده و بخشی هم در بازار به فروش میرسیده است.

الواح “تخت جمشید” مربوط به زمان حکومت “خشیارشا” و حکومت “اردشیر اوّل”، اغلب از پرداخت نقره به کارگران (به جایِ پرداختِ حقوق بصورت جنسی) گواهی میدهد. پرداخت نقدی قطعاً مورد استقبال کارگران قرار گرفت، چون میتوانستند کالای مورد علاقه ی خود را خریداری نمایند. هر خانواده ای برای خود باغچه و زمینی داشته و محتمل است که بذر مورد نیاز برای کاشت را نیز از حکومت دریافت میکرده اند. برای نمونه، در یکی از لوح ها، قید شده که گروهی کارگر، ۹۰ لیتر بذر جو گرفته اند. اشارات زیادی در دست است که کارگران، خود نیز صاحب احشام بوده اند. در صورت کافی نبودن مرتع برای تغذیه ی بز و گوسفند و ماکیان، از طرف دستگاه اداری به کارکنان جیره ی علوفه داده میشد. به این ترتیب، پرورش حیوانات در چارچوبی معین، بخشی از مخارج کارگران را تأمین میکرد.

همچنین در برخی نقاط، به کارگران ناهار میدادند. مثلاً در “خزانه”، آشپزهایِ زن برای نهار کارگران، غذایِ عمومی میپختند. بنابراین غذای ِ روزانه را هم باید به میزان حقوق افزود. پیوسته کوشش میشد تا به عناوین مختلف، دریافت-کنندگانِ حداقل دستمزد، با اضافه-پرداختهایی تأمین شوند و حداقل حقوق از آنچه در بین النهرین پیش از آن پرداخت می‌شد، بالاتر بود. در زمان داریوش، کمکهای پراکنده ی دولتی را نیز باید بر حقوق کارگران افزود. علاوه بر حق عیال و اولاد، زندگی این خانواده ها با کاشت و برداشت، پرورش ماکیان و درچارچوبی معین، با نگهداری بز و گوسفند تأمین میشد. هزینه ی لباس هم میتوانست بر عهده ی دربار باشد. به استناد اسناد، در کارگاه های شاهی ِ “خزانه”، به جز لباس های مجلل، لباسهای کاملاً معمولی نیز دوخته میشد که به احتمال زیاد مورد مصرف کارگران و کارکنان بود.
در کنار مردمی که در خدمت دولت بودند، بی شمار پیشه وران و بازرگانان آزاد و همچنین کشاورزان و مالکین بزرگ نیز قرار داشتند که به سهم خود از خدمتکاران خاص استفاده میکردند.»

با نگاهی دقیق به لوح ها مشخص می شود که نام یک کارگر، همزمان در چند لوح ِ مختلف ذکر شده، و کالاهای مختلفی را به عنوان دستمزد دریافت کرده است. بنابراین، سطحی نگری خواهد بود اگر که در یک لوح خشتی، دستمزد کارگری را صرفاً “جو” نوشته اند، همان یک لوح را تعیین کننده ی کل دستمزد آن فرد دانسته، و چنین برداشت نمود که هیچ کالای دیگری را همزمان دریافت نمیکرده است. کاملاً ممکن بوده که یک کارگر، ماهانه کالاهای متنوعی دریافت کند و حساب آن ها نه در یک لوح واحد، که در شماری از الواح مضبوط باشد.

بنگرید به: نظام پرداختِ دستمزدها در دستگاهِ اداریِ هخامنشیان

ﺗﻐﯿﯿﺮ یکباره ﻧﺎﻡ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﻣﺎﺩﺭ ﺣﻀﺮﺕ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ‏(ﻉ‏) ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ

ﻣﻘﺒﺮﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﺎﺩﺭ ﺣﻀﺮﺕ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻮﺩﻩ ﯾﻬﻮ ﺗﻮﺳﻂ ﮐﺎﺷﻒ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺒﺮﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﻋﻼﻡ ﻣﯿﺸﻪ ؟؟

ﺍﻭﻧﻢ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﭘﻬﻠﻮﯼ !!!! ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﯼ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﻗﺒﻠﺶ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﻥ؟؟؟

پاسخ

نباید فراموش کنیم که نام پاسارگاد بسیار قدیمی تر بوده است و بعد ها به دلیل نا آگاهی، این منطقه آرامگاه مادر حضرت سلیمان (ع) نامیده شد. آیا پیش از اسلام هم مردم ایران به این اثر باستانی، آرامگاه مادر حضرت سلیمان (ع) می گفتند؟! پس قضیه بر عکس آن چیزی که شما می گویید بوده است.

البته باید بررسی شود اینکه می فرمایید به یکباره یعنی چی؟! کم کم داده های بیشتری نظیر کتیبه ها بدست آمد و رمز گشایی شد که خود چند دهه طول کشیده و آثاری مرتبط با کوروش در پاسارگاد پیدا شد و با تطبیق آن با روایات مورخان هم عصر الکساندر مشخص شد که اینجا مقبره کوروش است! اتفاقا مقبره کوروش اصلا متکی به گفته های هرودوت نیست!

نوشتاری مفصل درباره آرامگاه کوروش و اثبات آن:

آرامگاه کوروش بزرگ یا مقبره مادر سلیمان؟ : http://kheradgan.ir/?p=16629

آرامگاه کوروش بدون تردید در پاسـارگاد است: http://kheradgan.ir/?p=10028

این که یک اثر باستانی را به شخصیت های کتاب های مقدس نظیر قرآن، عهد عتیق و … پیوند دهند بسیار رایج است. نه فقط در ایران بلکه در جاهای دیگر. به یک آتشکده در آذربایجان می گفتند تخت سلیمان! به کاخ پارسه می گفتند تخت جمشید. این موضوع توسط عوام رخ می دهد. کما اینکه امروز امام زاده های زیادی هم وجود دارند که ریشه آنها مشخص نیست و مردم آن مکان را مقدس می دانند و مرتبطش میکنند با بعضی اشخاص.

کوروش و اوپیس

کوروش در اوپیس به قتل عام مردم پرداخت؟

پاسخ

چندی است که در گفته‌ها و نوشته‌های ایران ستیزان می‌بینیم که به یکی از بخش‌های رویدادنامه نبونئید استناد می‌شود و اینچنین نتیجه می‌گیرند که کوروش بزرگ در اوپیس به قتل عام مردم پرداخت!! در صورتی که با پژوهش‌های عمیق‌تر مشخص می‌شود که چیزی راجع به قتل عام مردم در این رویدادنامه وجود ندارد و در واقع شکست سپاه دشمن توسط کوروش در آن آمده است.

برای دیدن توضیحات دقیق تر و کامل تر نگاه کنید به:

کوروش و اوپیس: http://kheradgan.ir/?p=10228

از اینجا به بعد به نوشته های رضا مرادی غیاث آبادی پاسخ می دهیم.

مصادره خانه های مردم به نفع سرداران توسط کوروش

گزنفون مورخ یونانی که در کتاب خود،کوروشنامه به تجلیل از شخصیت و اخلاق کوروش هخامنشی پرداخته است(والبته کتاب او به گواهی همه ی استادان تاریخ چندان معتبر نیست)از مصادره خانه‌های مردم توسط کورش  به نفع سردارانی که مجاهدت بیشتری کرده بودند، یاد کرده است.و برخی از ایران شناسان غربی نیز به این موضوع اشاره کرده اند.

برای آگاهی بیشتر از جمله بنگرید به: کورت، آملی، هخامنشیان، ترجمه مرتضی ثاقب‌فر، تهران، ۱۳۷۸، صفحه ۱۱۹ تا ۱۲۲؛

بریان، پی‌یر، تاریخ امپراتوری هخامنشیان، ترجمه مهدی سمسار، تهران، ۱۳۷۷، جلد اول، صفحه ۱۹۲ تا ۱۹۵؛

گزنفون، کورش‌نامه، ترجمه رضا مشایخی، چاپ ششم، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۶، صفحه ۲۱۶

پاسخ

کوروش نه تنها خانه ای را مصادره نکرد بلکه رفتار خوبی با مردم شهر داشت

در اینجا منبع آشکارا تحریف شده است اما اگر آنطور که غیاث آبادی گفته است، گزنفون معتبر نیست پس دیگر چرا به آن استناد شده است!! غیاث آبادی به دنبال چه چیزی است؟!

غیاث آبادی در اینجا از خود در آورده است که غنائم از غارت شهر و مصادره مردم بدست آمده اند و اصلا چنین چیزی در کوروش نامه گزنفون نقل نمی‌شود.
اتفاقا بر اساس بخش‌هایی که غیاث آبادی به آن استناد می‌کند کوروش رفتار خوبی با مردم شهر داشته است. در واقع این بخش گزنفون درباره فتح بابل است و ما منابع معتبرتری مانند استوانه کوروش و رویدادنامه نبونئید در دست داریم.

گزنفون در ادامه از سخنان کوروش پیرامون برخورد خوب با مردم بابل می‌نویسد، کوروش در یک شورا به دوستانش می‌گوید:
نه تنها کارهای من و شمایان، که کارهای این مردمان نیز، که بر ماست تا تیماردارشان باشیم. از این رو از شمایان در می‌خواهم که اندرین سودا رآی زنید من و اندرز دهیم…

کوروش نامه گزنفون، دفتر ۷، بخش ۵، بند ۴۷، ترجمه ابوالحسن تهامی

بر اساس نوشته گزنفون، کوروش پس از سر و سامان دادن به وضعیت حکومتی در بابل باز در یک سخنرانی می‌گوید:
نگهداشت و فرمان روایی بر آنها [کشور ها] بی خویش تن داری و ژرف اندیشی و تیمار داشت مهر آمیز و بی پایان باشندگان آن فراخ کشور شدنی نباشد.

کوروش نامه گزنفون، دفتر ۷، بخش ۵، بند ۷۶، ترجمه ابوالحسن تهامی

طبیعی است که از بارگاه‌های حکومتی غنایمی هم نصیب کوروش می‌شده است و کوروش در میان سربازان و سرداران تقسیم می‌کرده است.

برای بررسی بیشتر نگاه کنید به:

کوروش مردم شهر را کشته است؟!: http://kheradgan.ir/?p=11937

(لازم به ذکر است که این مطلب بخشی از این مطلب را گزینش کرده است:  غیاث آبادی و مصادره اسناد تاریخی: http://kheradgan.ir/?p=8580)

نابودی تمدن ماد توسط کوروش

یکی از جنگ‌های کورش که منجر به نابودی تمدنی کهن شد، غلبه او بر مادها و تسخیر شهر هگمتانه (همدان/ اکباتان) بود. غلبه‌ای که با مساعدت اشراف و فئودال‌ها صورت پذیرفت و منجر به غارت هگمتانه و به بردگی کشیدن گروهی از مردم آن شد.
او توانست ا به اسارت گرفتن آمیتیس (دختر آخرین پادشاه ماد) و تهدید مبنی بر شکنجه او و فرزندانش، شاه را وادار به تسلیم کند و سپس با کشتن شوهر آمیتیس، او را به همسری خود در آورد. در نهایت نیز شاه نگون‌بخت و شکست خورده در بیابانی دورافتاده رها شد تا از گرسنگی و تشنگی جان بسپارد.
در تاریخ ایران کمبریج به سرپرستی ایلیا گرشویچ آمده است که «گرایش مردم ماد نسبت به کورش خصمانه بود» (ص ۲۴۱). او هگمتانه را غارت کرد و برخی از مادها را به بردگی گرفت» (ص ۲۴۰).
با اینکه مادها دستکم دو بار در زمان داریوش بزرگ کوشیدند تا استقلال خود را از سلطه هخامنشیان باز یابند، اما در هر دوبار با سرکوب خشونت‌بار داریوش مواجه شدند و۳۸۰۰۰ نفر از آنان قتل‌عام گردیدند. .

بنگرید به: گرشویچ، ایلیا، تاریخ ایران دوره ماد- از مجموعه تاریخ کمبریج، ترجمه بهرام شالگونی، تهران، انتشارات جامی، ۱۳۸۷، صفحه ۲۳۸ تا ۲۴۱

پاسخ

تمدن ماد به هیچ وجه نابود نشد و اتحاد مادها و پارس ها همواره باقی ماند

اساسا در اینجا منبع دست اول دیده نمی‌شود و مشخص نیست بر اساس چه چیزی چنین ادعایی مطرح شده است (برای مثال غارت و بردگی مردم ماد، آمیتیس و…) ما با ادعاهایی بدون سند و مدرک مواجه هستیم که قابل اعتنا نیستند.

آثار و منابع زیادی داریم که آشکار می‌سازد مادها و پارس‌ها متحد یکدیگر بودند.

بر اساس رویدادنامه نبونئید ذکر می‌شود که پس از حمله پادشاه ماد به کوروش، سپاهیان ماد بر پادشاه خود شوریدند و شاه را تحویل کوروش دادند (رویدادنامه نبونئید، ستون ۲، بندهای ۱ و ۲).

بر اساس کتیبه بیستون این مادها بودند که داریوش بزرگ را یاری رساندند، به طوری که وقتی فرورتیش در ماد به دروغ خود را پسر هووخشتره (پادشاه پیشین ماد) معرفی می‌کند، داریوش فقط با سپاهی کوچک از مادها و پارس‌ها او را سرکوب می‌کند. همچنین هنگامی که فرد دیگری به دروغ خود را پسر هووخشتره معرفی کرد توسط سپاه پارسی و مادی این بار به سرداری یک مادی سرکوب شد (کتیبه بیستون، ستون ۲، بند ۱۴).

در نوشته‌های گزنفون اتحاد ماد و پارس به صورت روشن معلوم می‌شود؛ این موضوع در کتاب ۱، بخش ۵ کوروش نامه کاملا هویدا است. از منابع یهودی هم نباید غافل شد. در کتاب دانیال از رویایی می‌گوید که در آن یک قوچ صاحب دو شاخ، سلطنت مادها و پارس‌ها عنوان می‌شود و بزی که آن را شکست می‌دهد پادشاه یونان (کتاب دانیال، باب ۸، آیات ۲۰ و ۲۱) در کتاب استر هم از هفت رئیس پارسی و مادی سخن به میان می‌آید که در مملکت به درجه اول می‌نشستند (باب ۱، آیات ۱۴ و ۱۵). در تخت جمشید به کرات حضور مادها و پارس‌ها را در کنار هم می‌بینیم. از جمله تصویر زیبای زیر که بزرگان مادی و پارسی در حال گفتگو و مهرورزی به یکدیگر می‌باشند.

چطور تمدن مادها نابود شده است و تا آخر دوران هخامنشی تا این حد از آنها یاد می‌شود؟!!

برای بررسی بیشتر نگاه کنید به:

نقدی بر صحبت هایی که از آذربایجان نیست: http://kheradgan.ir/?p=10586

کوروش و قتل عام مردم نینوا

یکی از منابعی که برای وصف سجایای کورش به فراوانی بدان استناد می‌شود، کورش‌نامه (سیروپدی) نوشته گزنفون است. اما در این استنادها معمولاً به بازگویی بخش‌های دلپسند آن اکتفا می‌شود و بقیه متن را نادیده می‌انگارند.

گزنفون آورده است که کورش برای حمله و تسخیر شهر نینوا، روز عید را انتخاب کرد که مردم سرگرم جشن و شادی هستند. او به سپاهیان خود می‌گوید که خانه‌های مردم قابل احتراق است و ما می‌توانیم با پشتیبانی خدا و با مشعل‌های فراوانی که داریم، آنها را به آتش بکشیم تا ساکنان شهر در میان شعله‌های آتش بسوزند.

آنان در حالیکه بانگ جشن و شادی در شهر پیچیده بود، وارد شهر شدند و هر آنکس را که می‌دیدند به ضرب تیغ از پای در می‌آوردند. گزنفون نقل کرده که: «کورش به سواره نظام و سربازان خود فرمان داد هر کس را که در کوچه‌ها یافتند، بکشند».

پس از این پیروزی، اولین اقدام کورش و سپاهیانش این بود که در برابر خدایان به میمنت این پیروزی شکرگزاری کنند و سهمی از غنائم ناشی از غارت شهر را به معابد خدایان اختصاص داد.

کورش همچنین فرمان داد تا خانه‌های بزرگان شهر را مصادره کنند و به سردارانی که مجاهدت بیشتری کرده بودند، واگذار شوند. او به مردان تحت امر خود اختیار داد تا اسیران جنگی را تحت مالکیت خود نگه دارند.

کورش به مردم نینوا فرمان داد که از حاکمی که او معین می‌کند، فرمانبرداری کنند و به کشت و کار مشغول شوند تا بتوانند خراج و غنائم لازم را پرداخت کنند.

برای آگاهی بیشتر از جمله بنگرید به: گزنفون، کورش‌نامه، ترجمه رضا مشایخی، چاپ ششم، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۶، صفحه ۲۱۴ تا ۲۱۶

پاسخ

نینوا در دوران هوخشتره فتح شد و نه کوروش بزرگ!

کوروش اصلا نینوا را فتح نکرد چه برسد که کسی را کشته باشد

هر کس آشنایی با تاریخ ایران باستان داشته باشد می‌داند که هووخشتره نینوا را فتح کرد. این بخش در کوروشنامه گزنفون همان بخش مربوط به فتح شهر بابل است. در متن اصلی یونانی بابل آمده است و در همه ترجمه‌ها از لفظ «بابل» در این بخش بهره بردند. اما در ترجمه رضا مشایخی (که ترجمه پر از اشکالی است)، لفظ «نینوا» استفاده شده است. درباره فتح بابل منابع مهم تری مانند منشور کوروش و رویداد نامه نبونید-کوروش در دست داریم.

نویسنده این مطلب تخریب گرایانه که آقای غیاث آبادی باشد، می‌دانسته است که اگر از بابل استفاده کند، با توجه به منابع معتبری مانند استوانه کوروش و رویدادنامه نبونئید همه متوجه می‌شوند که ادعای او نادرست بنابراین نینوا را به کار برده است. البته باز هم نوشته‌های گزنفون تحریف شده است.

با توجه به اشتراک منابع از جمله منابع یهودی، استوانه کوروش، رویدادنامه نبونئید، آشکار است که کوروش رفتار جوانمردانه ای با مردمان داشته است.

برای بررسی کامل نگاه کنید به:

رسوایی دیگری برای کوروش‌ستیزان: کوروش اصلا نینوا را فتح نکرد چه برسد که کسی را کشته باشد: http://kheradgan.ir/?p=12934

.

.

همچنین بنگرید به:

(لازم به ذکر است که این نوشتارها بخش‌هایی از این مطلب را گزینش کرده است: غیاث ابادی و مصادره اسناد تاریخی: http://kheradgan.ir/?p=8580)

کوروش و نابودی تمدن لیدی

یکی دیگر از تمدن‌هایی که به دست کورش بر افتاد و از بین رفت، تمدن کهن و درخشان لیدی بود. با اینکه اهالی لیدی در همان زمان کوشیدند تا از سلطه هخامنشیان رهایی یابند، اما این قیام که به رهبری پاکتیاس بر پا شد، به فرمان کورش بزرگ و به خشن‌ترین شکل ممکن سرکوب شد.

کورش با اعزام سپاهی به فرماندهی مازارس دستور داد که تمامی قیام‌کنندگان را به بردگی بکشند و رهبر آنان را زنده به نزد او بفرستند. او همچنین دستور داد لیدیایی‌ها را چنان خرد و منکوب سازند که راه هرگونه شورشی علیه سلطه پارسیان هخامنشی بسته شود.

سپاه کورش به سرعت دست به منکوب کردن لیدیایی‌ها می‌زند و رهبر آنان را به اسارت می‌گیرد. شهرهای پری‌ین و مگنزی غارت می‌شوند و مردم شهرهای فوسه و تئوس خانه‌های خود را رها کرده و راه فرار در پیش می‌گیرند. ساکنان کاریه به بردگی کشیده می‌شوند و گروهی از اهالی کزانتوس و کونوس در لیکیه دست به انتحار می‌زنند و مرگ را بر تعبد و بندگی ترجیح می‌دهند. شهرها یکی پس از دیگری تسخیر می‌شوند و پس از اینکه تاراج می‌گردند، پادگان‌های نظامی پارسی و نیروهای ضد شورش هخامنشی در آنها مستقر می‌شوند.

برای آگاهی بیشتر و تفصیل منابع بنگرید به: بریان، پی‌یر، تاریخ امپراتوری هخامنشیان، ترجمه مهدی سمسار، تهران، انتشارات زریاب، ۱۳۷۷، جلد اول، صفحه ۱۱۴ تا ۱۱۷

پاسخ

تحریف تا چه حد؟! تمدن لیدی سر جای خود باقی ماند

این گفته بدون شک از نوشته‌های هرودوت گرفته شده است چرا که به جز هرودوت هیچ مورخ هم زمان یا کهنه تر به آن اشاره نکرده است. اما غیاث آبادی به بریان استناد کرده است تا شاید راستی آزمایی نوشته‌هایش را کمی دشوار کند!!

قبل از اینکه به بررسی این موضوع بپردازیم نباید فراموش کنیم که کرزوس پادشاه لودیه با متحدینش یعنی بابل و مصر قصد حمله به کوروش را داشت. اتحاد دشمنان کوروش با یکدیگر هم در تاریخ هرودوت و هم در کوروش نامه گزنفون بیان شده است (نک: هرودوت، کتاب ۱، بند ۷۷ و ۱۵۳؛ گزنفون، دفتر ۲، بخش ۱، بند ۵). حتی اشاراتی به فرستادن نیرو برای کمک به کرزوس شده است؛ در واقع به نظر می‌رسد کوروش با نیروهای کشورهای متحد جنگید. همواره برای پذیرفتن یک روایت اشتراک میان منابع مهم است که در اینجا اشتراک می‌بینیم.

به عبارتی کشورگشایی‌های کوروش حالت پدافندی داشته است.

نگاه کنید به:

بررسی دلایل آغاز کشورگشایی‌های کوروش بزرگ: http://kheradgan.ir/?p=9772

گرچه وجود شوروش در لودیه پس از فتح این سرزمین را باید با تردید نگاه کرد چراکه فقط هرودوت گفته است اما با این حال هرودوت مواردی که غیاث آبادی گفته است را ننوشته است.

هرودوت نوشته است:

همین که کوروش از سارد دور شد، پاکتی‌یس علیه تابالوس و شاه شورید. تا کنار دریا پیش رفت و با طلاهایی که از سارد با خود آورده بود، به استخدام مزدور پرداخت (هرودوت، کتاب ١، بند ١۵۴).

این طور که هرودوت نوشته است کوروش از شنیدن شورش به خشم آمد و خشم خود را به کرزوس گفت. کرزوس هم به او پاسخ داد که خشم خود را کنترل کند. کرزوس پیشنهاد کرد که فقط پاکتی‌یس را و شورشیان را مجازات کند و نه تمام لودیه را.

در اینجا هرودوت موضوعی را می‌گوید که افسانه‌ای می‌نماید اما به هر حال برای آشکار تر شدن موضوع آن را نقل می‌کنیم. کرزوس برای تکرار نشدن شورش چنین پیشنهادی به کوروش می‌دهد:

حمل سلاح جنگی را برای آنان ممنوع کن و فرمان بده زیر ردا پراهن بپوشند و نیم چکمه به پا کنند و به فرزندان خود سیتار و سازهای زهی دیگر بیاموزند و به تجارت بپردازند. سرور من به زودی خواهی دید که مردان زن صفت می‌شوند و دیگر نیازی نیست که از شورش آنان در بیم باشی (همان، بند ١۵۵).

خلاصه به گفته هرودوت، کوروش از پیشنهاد کرزوس خوشش آمد. آنگاه سردار مادی «مازارس» را احضار کرد تا فرمان‌ها را اجرا کند و پاکتی‌یس را به سزای اعمال خود برساند.

مازارس به دنبال پاکتی‌یس رفت و در اینجا باز هم نکات افسانه ای زیادی دیده می‌شود. پاکتی‌یس به جایی به نام کومه رفته بود و مازارس پاکتی‌یس را از کومه‌ای‌ها خواست. اهالی کومه تصمیم گرفتند در این باره با خدای برانخیدها مشورت کنند. گفتار افسانه ای هرودوت در اینجا به حداعلا می‌رسد به طوری که آوایی از ژرفای پرستشگاه می‌آید و سپس خود خدا به سخن در می‌آید!!! (پیشنهاد می‌کنم مطلب را مطالعه کنید تا به افسانه ای بودن آن پی ببرید: کتاب ١، بندهای ١۵۸ و ١۵۹).

در نهایت مازارس  پاکتی‌یس را دستگیر می‌کند و فقط کسانی که به پاکتی‌یس در این شورش کمک کرده بودند را مجارات می‌کند. اینطور که هرودوت نوشته است فقط  اهالی شهرهای پری‌ین و ماگنزیا به پاکتی‌یس کمک کرده بودند.

همانطور که می‌بینید اصلا نابودی لودیه در کار نبوده است و فقط با شورشیان برخورد صورت گرفته است.

در ادامه هارپاگ دیگر سردار مادی کوروش روی کار می‌آید. اهالی برخی از شهر ها فرار کردند و اهالی برخی دیگر حتی داوطلبانه زیر فرمان هارپاگ قرار گرفتند. اصلا کشتار و غارتی توسط ایرانیان رخ نمی‌دهد! اهالی فوکه فرار کردند (هرودوت، کتاب ١، بند ١۶۴). البته آنها با اقوام دیگر زد و خورد پیدا کردند (همان، بند ١۶۶) اهالی شهر تئوس هم فرار کردند. ایونی‌های جزایر داوطلبانه تسلیم شدند.

درباره کاریایی‌ها هرودوت نوشته است:

نه کاریایی‌ها و نه سایر یونانیان این منطقه در برابر هارپاگ ایستادگی مردانه ای نکردند (هرودوت، کتاب ١، بند ١۷۴)

البته هرودوت موارد افسانه ای را در این باره می‌گوید که گفتنش به درازا می‌کشد. گفتار افسانه ای هرودوت درباره مناطق گوناگون هم ادامه دارد از جمله روییدن ریش در چانه بانوی کاهنه معبد آتنا!!!

هرودوت درباره لوقیه‌ای‌ها باز هم داستانی تعریف می‌کند که خالی از افسانه نیست. وی نوشته است پس از آنکه لوقیه‌ای‌ها شکست خوردند به درون باروهای شهر خود عقب نشستند و آنگاه تمام زنان و کودکان و اموال و بردگان خود را در ارگ شهر جمع کردند و آنجا را به آتش کشیدند و همه را خاکستر کردند (هرودوت، کتاب ١، بند ١۸۳). این کارها را معمولا برای سبک بار شدن انجام می‌دادند!! پس در اینجا هم کشتار توسط ایرانیان نبوده است بلکه توسط خود آنان بوده است.

بحث پادگان‌های نظامی و نیروهای ضد شورش به نظرم آمیختن ذهنیت امروزی با مواردی تاریخی است.

نکته مهم آنجاست که غیاث آبادی اصلا اشاره به هرودوت و گفتار افسانه ای او نمی‌کند. این روزها دیگر کسی به چیزی که صرفا هرودوت گفته باشد اعتماد نمی‌کند چرا که نوشته‌های او سرشار از گفتار افسانه ای است. غیاث آبادی با علم به این موضوع، به بریان استناد کرده است.

نابودی تمدن عـیلامی خوزیان به دست کوروش

یکی دیگر از تمدن‌های کهن ایران‌زمین که به دست کورش بزرگ بر افتاد و از میان رفت، فرهنگ و تمدن کهن و درخشان عیلامیان/ خوزیان بود. تمدنی که به مدت زمانی بس طولانی یعنی متجاوز از دو هزار سال در جنوب‌غربی فلات ایران تداوم داشت و آثار هنری و معماری فراوانی از آن برجای مانده است. این در حالی بود که پس از سلطه هخامنشیان بر این سرزمین چیزی جز کاخ سلطنتی آنان در شوش ساخته نشد. کاخی که بنا به اظهارات داریوش در کتیبه ششم او در شوش  پارسیان کمترین نقشی در ساخت آن نداشتند.

با اینکه خوزیان دستکم یکبار کوشیدند تا در زمان داریوش یکم از سلطه هخامنشیان رهایی یابند و تا حد زیادی نیز در اینکار موفق شدند، اما به گفته داریوش در کتیبه بیستون با سرکوب شدید او مواجه شدند و برای همیشه منکوب گردیدند و از صفحه تاریخ محو شدند.

در این زمینه پی‌یر بریان آورده است: «قتل‌عام‌هایی که پس از جنگ به وسیله سپاهیان کورش انجام گرفته است، از شدت و خشونت ارتش نوبابلی حکایت می‌کند. احتمالاً در همین زمان (یا شاید اندکی پیش یا بعد از آن) است که شوش نیز مسخر کورش گشته و آخرین پادشاهی نوعیلامی برای همیشه نابود شده است».

بنگرید به: بریان، پی‌یر، تاریخ امپراتوری هخامنشیان، ترجمه مهدی سمسار، تهران، انتشارات زریاب، ۱۳۷۷، جلد اول، صفحه ۱۲۵

پاسخ

تهاجم خونین به ایلام توسط آشوریان و قبل از هخامنشیان بود

تمدن ایلام پس از حمله آشوریان و پیش از هخامنشیان در معرض نابودی قرار گرفت اما در دروان هخامنشی دستاوردهای تمدن ایلام احیا شد.

برای بررسی این گفته غیاث آبادی نگاه کنید به:

غیاث آبادی و نابودی تمدن ایلام: http://kheradgan.ir/?p=11911

آن گفته بریان درباره تصرف شوش در آن زمان صرفا یک احتمال است که در ذهن نویسنده بوده است. برای ادعاهای قتل عام مردم هم منبعی گفته نشده است.

کوروش و تامین هزینه های دربار از محل نذورات مردمی

یکی دیگر از اعمالی که پس از تجاوز کورش به بابل و تصرف آن کشور متداول شد، موظف کردن معابد و نیایشگاه‌ها به تأمین مخارج دربار از قبل نذورات مردمی بود. معابد موظف بوده‌اند که مرتباً و بنا به نیاز، بخشی از مایحتاج و هزینه‌های کمرشکن خاندان سلطنتی و تشریفات دربار را که همواره بر دوش مردم سنگینی می‌کرده است، تأمین کنند. در یک سند بازمانده از سال ۵۲۸ پیش از میلاد، معبد اِئانا موظف شده است تا برای یکی از مهمانی‌های شاهانه در اسرع وقت ۲۰۰ بره شیرخوار و ۸۰ گاو چاق فراهم کند و تحویل رئیس تشریفات بدهد. چنین درخواست‌هایی معمولاً با کمبود منابع مالی معبد مواجه می‌شده و آنان ناچار بوده‌اند تا برای تأمین آن به راه‌های دیگری همچون وام گرفتن از رباخواران زیر نظر حکومت یا اجحاف به مردم روی بیاورند. علاوه بر این، معابد موظف بودند در هر زمان که دربار تقاضا کند، برده و کارگر و نیروی انسانی لازم را به خدمت گسیل کنند و حتی گله‌های احشام سلطنتی را به خرج خود پرورش دهند و نگهداری کنند.

برای آگاهی بیشتر از جمله بنگرید به: بریان، پی‌یر، تاریخ امپراتوری هخامنشیان، ترجمه مهدی سمسار، تهران، ۱۳۷۷، جلد اول، صفحه ۱۹۲ تا ۱۹۳،

پاسخ

کوروش در آن زمان از دنیا رفته بود!!!

جالب است که در این متن آمده که: در یک سند بازمانده از سال ۵۲۸ پیش از میلاد.

با توجه به اسناد تجاری بابل کوروش بزرگ در سال ۵۳۰ پیش از میلاد و نزدیک به ۵۲۹ پیش از میلاد درگذشته است!!!

پس نکته ای که اشاره می‌شود چه ربطی به کوروش داشته است؟! البته باز هم تحریف دیده می شود.

چگونگی بخشندگی های کوروش کبیر

زنان یکی از مظلوم‌ترین و ستم‌کشیده‌ترین اعضای جوامع انسانی بوده‌اند که قربانی جنگ‌ها و تجاوزهای متجاوزان و جهان‌گشایان می‌شدند. زنانی که شوهران یا پدران خود را از دست می‌دادند و به اسارت و بردگی گرفته می‌شدند. رفتار کورش با زنان نیز از این قاعده همیشگی تاریخ جنگ‌ها و تجاوزات بشری مستثنا نبوده است.

یکی از منابعی که برای وصف سجایای کورش و بخصوص بخشندگی‌های او بدان استناد می‌شود، کورش‌نامه گزنفون است. اما در این استنادها  جزئیات این «بخشندگی» دقیقاً مشخص نمی‌شود.

به موجب این متن، کورش پس از آنکه دختر زیبایی را که مادها همراه با خیمه و خوابگاه به او تقدیم کرده بودند، به حضور پذیرفت، به سراغ تقسیم زنان اسیر و غنائم جنگی ناشی از غارت ماد و سرزمین‌های غربی ایران رفت. او یکی از زنان «تحت تملک» خود را که نوازنده‌ای خوش ‌الحان بود، به یکی از همدستان خود بخشید تا «اقامتگاه جنگی‌اش دلکش‌تر و روح‌پرورتر از خانه‌اش شود».

برای آگاهی بیشتر بنگرید به: گزنفون، کوروش‌نامه، ترجمه رضا مشایخی، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ ششم، ۱۳۸۶، صفحه ۱۲۳ تا ۱۲۸

پاسخ

این همان قصه پانته آ است و قضیه کاملا بر عکس بوده است

این در واقع مرتبط با داستان پانته آ است. همان زنی که درباره کوروش می‌گوید:
پناه گرفت مرا و رهانید از خطر تا تو باز آیی، آن سان که گویی برادر وی را من همسرم… (کوروش نامه گزنفون، دفتر ۶، بخش ۴، بند ۷)

به راستی عشق و وفاداری پانته‌آ در این داستان مثال زدنی است. صرف نظر از قابل اثبات بودن این داستان از نظر تاریخی، تحریف این داستان توسط غیاث آبادی بسیار غم انگیز است چرا که انسان می‌فهمد چطور چکمه تخریب گرایان احساس و عاطفه را نابود می‌کند.

البته آقای غیاث آبادی در یک کار حساب شده نامی از پانته آ نبرده است اما بخش‌هایی که به آن استناد می کند مرتبط با پانته‌آ می باشد. او می‌دانسته که اگر نامی از پانته می‌آورد همه متوجه می‌شدند که سخنانش دروغ است.

برای بررسی این موضوع نگاه کنید به:

پانته آ و غیاث آبادی (تحریف نوشته های گزنفون توسط غیاث آبادی): http://kheradgan.ir/?p=9772

.

دروغ غیاث آبادی درباره برخورد کوروش با زنان: http://goo.gl/k7Tgqb

(لازم به ذکر است که این نوشتار بخشی از این مطلب را گزینش کرده است: غیاث آبادی و مصادره اسناد تاریخی: http://kheradgan.ir/?p=8580)

کوروش و تصرف خاله اش

کتزیاس مورخ و پزشک رسمی دربار اردشیر دوم هخامنشی  آورده است که کورش پس از غلبه بر ماد اسپیتاماس را کشت و زن او را که آمیتیس نام داشت، تصرف کرد. آمیتیس دختر آستیاگ و خواهر ماندانا و خاله کورش بود.

برای آگاهی بیشتر بنگرید به: تاریخ کتزیاس (خلاصه فوتیوس)، ترجمه کامیاب خلیلی، تهران، ۱۳۸۰، ص ۱۹،

پاسخ

دروغ تا چه حد؟! در هیچ منبعی از ازدواج کوروش با خاله اش سخنی نیامده است

ازدواج کوروش با خاله اش کاملا ساختگی است. غیاث آبادی آشکارا نوشته‌های کتزیاس را تحریف کرده است.

نگاه کنید به:

ازدواج کوروش بزرگ با محارم، کاملا نادرست است: http://kheradgan.ir/?p=8453

کوروش در تورات

کورش در متن عهد عتیق تورات گرامی داشته شده و نجات دهنده یهودیان از اسارت هفتاد ساله در بابل معرفی شده است . اما در همان کتاب او مجری خواست و اراده و این سخن خدای یهودیان برای نابودی بابل نیز بوده است:

من خود بر ضد بابل بر خواهم خواست و آنرا نابود خواهم کرد . نسل بابلیان را ریشه کن خواهم کرد تا دیگر کسی از آنان زنده نماند .

بابل را به باتلاق تبدیل خواهم کرد تا جغدها در آن منزل کنند،با جاروی هلاکت بابل را جارو خواهم کرد تا هرچه دارد از بین برود (کتاب اشعیا،باب ۱۴ ،بند ۲۲ و ۲۳)

پس از هفتاد سال پادشاه بابل وقوم او را به خاطر گناهانشان مجازات خواهم کرد وسرزمین ایشان را به ویرانه ای ابدی تبدیل خواهم کرد.(کتاب ارمیا،باب ۲۵ ،بند ۱۲)

شواهد تاریخی و اکتشافات باستان شناسان نشان از نابودی تمدن بابل پس از کورش می دهد.

پاسخ

نابودی بابل پس از هخامنشیان و در زمان سلوکیان رخ داد (غیاث آبادی تورات را تحریف کرده است)

شکی نیست که شکوه بابل تا اواخر دوران هخامنشی باقی ماند، چرا که از نوشته مورخان هم عصر اسکندر این موضوع مشخص می‌شود. اما درباره این بخش کتاب اشعیا باید گفت که اصلا اشاره ای به کوروش نمی‌شود!!! این یک حالت پیش گویی دارد و هیچ جا هم گفته نمی‌شود که کوروش این کار را خواهد کرد. به هر حال ما می‌دانیم که شهر بابل پس از اسکندر و در دوران سلوکیان بود که رو به نابودی نهاد و در آن مناطق انطاکیه از شهرت برخوردار شد!!

دروغ و تحریف تا چه حد؟! رفتار جوانمردانه کوروش پس از فتح بابل یک موضوع آشکار است که همه منابع آن را تأیید می‌کنند اما آقای غیاث آبادی با جعل و تحریف می‌خواهند این موضوع را جور دیگری جلوه دهند.

برای بررسی این موضوع نگاه کنید به:

کوروش بزرگ و ادامه شکوه تمدنی در بابل: http://kheradgan.ir/?p=11915

در بخش‌های دیگر مستقیما به کوروش اشاره می‌شود و از او به نیکی یاد می‌شود.

آقای محمدمهدی جوکار به صورت مفصل به این جعل و تحریف غیاث آبادی پرداخته اند:

تورات و فتح بابل توسط کوروش بزرگ (نقد مرادی غیاث ابادی): http://kheradgan.ir/?p=11921

کوروش راهزن بود؟

کتزیاس میگوید :کورش پسر چوپانی بود از ایل مرد ها، که از شدت احتیاج مجبور گردید راهزنی پیش گیرد .

کورش در ایام جوانی به کارهای پست اشتغال می ورزید و از این جهت مکرر تازیانه خورد. او با آستیاکس، آخرین پادشاه ماد، هیچ گونه قرابتی نداشت و از راه حیله و تزویر به مقام سلطنت رسید

حسن پیرنیا، ایران باستان، جلد اول، ص ۲۴۰

پاسخ

کوروش از شاهزادگان بود

اسناد و منابع زیادی در دست است که اثبات می‌کند کوروش بزرگ از شاهزادگان بوده است (از جمله استوانه کوروش و کتیبه بیستون) نوشته مورخان یونانی همانند گزنفون و هرودوت هم با آنها هماهنگی دارد. با توجه به این هماهنگی و اشتراک فکر نمی‌کنم نیاز باشد به گفته‌های افسانه آلود کتزیاس توجه نشان دهیم!

 اساسا گفته‌های کتزیاس خیلی محدود به دست ما رسیده است، صرفا خلاصه ای از نوشته‌های کتزیاس به همراه اشارات دیگر مورخان به نوشته‌های وی موجود است. یعنی حتی یک کتاب از خود کتزیاس باقی نمانده است! نوشته‌های او هم اکثرا غیر معقول و البته در تضاد با دیگر منابع است

چندین بار گفته ایم که در صورتی که میان نوشته مورخان یونانی اشتراک پیش آید، قابل قبول است. نه باید همه آنها را دور ریخت نه آنکه همه را بدون کم و کاست قبول کرد

نگاه کنید به این نوشتارها:

فریبکاری کوروش

هرودوت در کتاب اول خود ضمن گزارش نبرد کوروش با کرزوس(شاه لیدی)، ضمن اینکه گزارش میدهد کوروش ابتدا تصمیم به اعدام کرزوس میگیرد ولی بعدا پشیمان میشود، در بند ۸۷-۹۵ میگوید:

کرزوس … چون دید که پارسیها خانه های مردم را غارت میکنند، رو به کوروش کرده گفت:«شاها آیا اجازه دارم بگویم در چه باب فکر میکنم یا باید خاموش بنشینم؟» کوروش جواب داد:«هر چه خواهی بگو»کرزوس پرسید این جمعیت با این جد چه میکنند؟ کوروش:«شهر تو را غارت میکنند و خزانۀ تو را میربایند» کرزوس:«نه شهر مرا غارت نمیکنند و نه خزاین مرا میربایند، من دارای چیزی نیستم، آنچه میکنند با مال و منال توست» کوروش از این جواب متنبه شد و اطرافیان خود را دور کرده به کرزوس گفت:«عقیده تو در باب این اوضاع چیست؟»… در ادامه کرزوس پیشنهاد میکند که عشر اموال غارت شده را به بهانه نیاز خدا بگیرند وجالب اینکه کوروش نیز این فریبکاری را میپذیرد!!

(اصل متن در کتاب ایران باستان مرحوم پیرنیا صفحه ۲۵۰)

می بینید که کوروش بیشتر به فکر حکومت و ثروت خود است نه مردم

پاسخ

کدام فریبکاری؟

به راستی ما باید در قرن ۲١ به گفتار افسانه ای هرودوت اعتماد کنیم؟! این داستان افسانه ای را فقط هرودوت گفته است. آیا آنچه هرودوت درباره هندیان و مصریان می‌گوید را می‌پذیریم؟!

نگاه کنید به:

افسانه ها و تناقضات تاریخ هرودوت: http://kheradgan.ir/?p=11933

جالب آنکه درباره این موضوع منبع موثق تری داریم که رویدادنامه نبونئید است. در این سند صرفا از غنیمت گرفتن از بارگاه شاه سخن رفته است (رویدادنامه نبونئید، ستون ۲، بندهای ١۷ و ١۸) و آن داستان عجیب و غریب وجود ندارد.

درباره مردم دوستی کوروش هم استوانه کوروش، رویدادنامه نبونئید و حتی کوروش‌نامه گزنفون و منابع یهودی و اشتراک آنها همه چیز را نشان می‌دهد.

کوروش و کشتن پادشاهان

معمولاً ادعا می شود که کوروش پادشاهان دشمن را نمی کشت اما آیا واقعاً این مطلب صحت دارد؟برای مثال در مورد کرزوس شاه لیدیه،مورخین یونانی ادعا میکنند که کوروش او را نکشت، ولی در اسناد بابلی سال نهم سلطنت نبونید بابلی نوشته شده است:

«در ماه نیسان، کوروش شاه در نزدیکی آربل از دجله عبور کرده در ماه ایار به طرف مملکت لودی رفت و پادشاه آن را کشت، ثروت او را ربود و ساخلوی در آنجا گذاشت»

مرحوم پیرنیا در مورد این بخش میفرمایند که وقایع نگاران بابلی اشتباه کرده اند زیرا یونانیها خلاف این را میگویند ولی معلوم نیست که چرا ایشان نظر مورخین یونانی که سالها با زمان کوروش فاصله داشته اند را بر اسناد معاصر کوروش برتری میدهد، حال آنکه روش مورخین این است که معمولا سند کهنتر و معاصر واقعه بیشترین اعتبار را دارد.

با قبول سخن این کهنترین سند در مورد جنگ لیدی، باید بپذیریم که حداقل این قانون همیشگی نبوده است و گاهی هم کوروش پادشاهان عصر خود را میکشته است.

پاسخ

کوروش و نکشتن پادشاهان مهاجم

قبل از اینکه به این موضوع بپردازیم نباید فراموش کنیم که کوروش با دشمنانی جنگید که متحد شده بودند و قصد حمله به کوروش را داشتند. کوروش به مقابله با آنها پرداخت.

نگاه کنید به:

بررسی دلایل آغاز کشورگشایی‌های کوروش بزرگ: http://kheradgan.ir/?p=9772

بنابراین اگر پادشاهان هم کشته بود (به ویژه پادشاه لودیه که سردمدار دشمندان شد) نمی‌توان خرده ای به کوروش گرفت. اما به نظر می‌رسد سیاست کوروش بر نکشتن پادشاهان مغلوب بود. اشاره غیاث آبادی به کشتن کرزوس پادشاه لودیه بر اساس رویدادنامه نبونئید است، اما این استناد دقیق نیست چرا که ترجمه خوبی از آن بخش صورت نگرفته است (ترجمه‌هایی که غیاث آبادی خودش انجام داده مشکلات زیادی دارند).

می‌دانیم که هم هرودوت، هم گزنفون و هم کتزیاس از نکشتن کرزوس سخن گفته اند (یعنی اشتراک در منابع). درباره آن بند رویدادنامه نبونئید، باید گفت که همانطور که گریسون ترجمه کرده است، در این بخش شکست دادن پادشاه دشمن مد نظر است و نه کشتن پادشاه!

در زبان اکدی dâku هم معنای کشتن می‌داده و هم معنای شکست دادن و غلبه کردن، طبیعی است که در این بخش که ما گفته‌هایی از یونانیان هم در دسترس داریم که همه در نکشتن کرزوس اشتراک دارند، باید معنای غلبه کردن را بپذیریم که البته کاربرد این واژه در بندهای دیگر هم این موضوع را نشان می‌دهد.

بهتر است آقای غیاث آبادی بیشتر مطالعه کنند و به ترجمه‌های نادرستی که خودشان انجام داده اند، اطمینان کامل نداشته باشند!!!

کوروش حمله می کرد یا دفاع؟

در اسناد تاریخی هیچ جا نمیبینیم که از سوی شاه بابل به کوروش حمله شده باشد. بلکه این کوروش است که به بابل حمله میکند. به نظر مرحوم پیرنیا «شاهی مانند کوروش نمیتوانست در همسایگی خود دولت مستقلی را مانند بابل تحمل کند»(ایران باستان،مرحوم پیرنیا، ص۳۳۳)

جالب این است که پیرنیا از نخستین نویسندگانی بود که به دستور دربار پهلوی به تعریف و تمجید از ایران باستان می پردازد.

طبق این نظر و با توجه به عدم اعلان جنگ از طرف بابل به کوروش  میتوان به این نتیجه رسید که کوروش صرفاً جهت افزایش قلمرو حکومتش به یک کشور مستقل هجوم برد و جالب این است که پس از فتح این کشور در منشورش ادعا می کند که بدون جنگ و خونریزی وارد بابل شده و مردم را از دست پادشاه بابل نجات داده است.

همچنین در مورد حمله به ماد، به غیر از کزنفون که معتقد به وراثتی بودن پادشاهی کوروش است کتزیاس، هرودوت و کتیبه های بابلی همگی تأکید دارند که این کوروش بود که به ماد حمله کرد و آغازگر جنگ بود.

پاسخ

اتحاد لودیه، بابل و مصر علیه کوروش (اقدامات پدافندی کوروش)

به نظر می‌رسد آقای غیاث آبادی چندان با اسناد تاریخی آشنا نیست. همان پیرنیا که در این مطلب غیاث آبادی به آن اشاره شده است نوشته است:
«سه دولت نامی آن زمان یعنی لیدیا، بابل و مصر داخل مذاکره شدند که در مقابل کوروش اتحاد سه‌گانه‌ای تشکیل دهند. بدین ترتیب کرزوس، پادشاه لیدیا، نابونید، پادشاه بابل نو و آماسیس دوم، پادشاه مصر علیه کوروش هم پیمان شدند» (پیرنیا، ۱۳۶۲: ص ۸۴).

اتحاد دشمنان کوروش با یکدیگر هم در تاریخ هرودوت و هم در کوروش نامه گزنفون بیان شده است (نک: هرودوت، کتاب ۱، بند ۷۷ و ۱۵۳؛ گزنفون، دفتر ۲، بخش ۱، بند ۵). حتی اشاراتی به فرستادن نیرو برای کمک به کرزوس شده است؛ در واقع به نظر می‌رسد کوروش با نیروهای کشورهای متحد جنگید. همواره برای پذیرفتن یک روایت اشتراک میان منابع مهم است که در اینجا اشتراک می‌بینیم.

پس از شکست کرزوس کماکان خطر برای کوروش باقی ماند. طبیعی است که اتحاد دوباره قدرت‌های بزرگ منطقه یعنی بابل و مصر -که سابقه اتحاد علیه ایران را داشتند- می‌توانست خطر آفرین باشد اما این بار نارضایتی‌های داخلی بابل باعث فتح این شهر شد.

نگاه کنید به:

بررسی دلایل آغاز کشورگشایی‌های کوروش بزرگ: http://kheradgan.ir/?p=9772

شواهد گوناگون هم ثابت می‌کند که کوروش بدون خونریزی وارد بابل شده است. علاوه بر اشتراک منابع، اسناد تجاری بابل هم این موضوع را به اثبات می‌رساند

نگاه کنید به:

اسناد شگفت انگیزی که محتوای استوانه کوروش را تأیید می‌کنند: http://kheradgan.ir/?p=1358

درباره مادها هم تردیدی نیست که آستیاگ به کوروش حمله برد، این موضوع از رویدادنامه نبونئید آشکار می‌شود. غیاث آبادی منابع را تحریف کرده است و نوشته است که منابع اشتراک دارند که کوروش حمله کرده است.

در رویدادنامه نبونئید صراحتا می‌نویسد که پادشاه ماد به کوروش حمله برد ولی سپاهیانش بر او شوریدند و پادشاه ماد را تحویل کوروش دادند (رویدادنامه نبونئید، ستون ۲، بند های ۱ و ۲).

البته هرودوت داستان‌هایی می‌گوید درباره اینکه کوروش قیامی را علیه آستیاگ پادشاه ماد انجام داد. گرچه نوشته‌های هرودوت با افسانه آمیخته شده است اما با بررسی منابع به ویژه رویدادنامه نبونئید و همچنین استقبال از کوروش مشخص می‌شود که گویا نارضایتی‌هایی از آسیاگ وجود داشته است. به هر حال جزئیات اینکه دقیقا کوروش چطور جانشین آستیاگ شد بر ما معلوم نیست ولی گویا با کمک مادها این اتفاق افتاد (می‌دانیم مادر کوروش مادی بوده است).

پانویس:

* مجید خالقیان، دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ، دانشگاه تهران / عضو گروه مدیریت پایگاه خردگان.

احمدرضا حسینی، دانش آموخته باستان شناسی، دانشگاه تهران / عضو گروه مدیریت پایگاه خردگان.

پوریا پارسا / عضو گروه نویسنده‌های پایگاه خردگان.

.

بن‌مایه‌:

– کارگروه پرسش و پاسخ پایگاه خِرَدگان (۳۰ بهمن ۱۳۹۴). «استادان تحریف». پایگاه خردگان.

نشانی رایاتاری: http://kheradgan.ir/?p=11749

شرایط استفاده از نوشتار:

از آنجایی که هرگونه استفاده یا رونوشت از نوشتارها بر اساس پیمان نامه کاربری امکان پذیر است، اگر قصد رونوشت از این نوشتار را دارید، بن‌مایه آن را یاد کنید. طبیعی است که ذکر مواردی مانند نام پدیدآور (نویسنده، گردآورنده و…)، تاریخ واپسین به روز رسانی، عنوان کامل نوشته به همراه پیوند (لینک) و همچنین ذکر تارنمای خردگان (www.kheradgan.ir) ضروری است.

ضعیفخوبمتوسطبسیار خوبعالی ( 34 رای داده شده , میانگین امتیاز این نوشته : 4٫26 ) نظر شما چیست ؟
Loading...

پرسش ها تنها از بخش پرسش و پاسخ

خواهشمندیم پرسش‌ها را تنها در بخش «پرسش و پاسخ» در میان بگذارید. پرسش‌ها در بخش دیدگاه‌ها پاسخ داده نمی‌شوند. با سپاس فراوان


راهیابی به بخش «پرسش و پاسخ»:

KHERADGAN.ir/ASK




برگه‌های همیار و همکار خِرَدگان در اینستاگرام:

=خرد و تاریخ در اینستاگرام persian.immortals در اینستاگرام سپندار در اینستاگرام
هواداران کوروش بزرگ در اینستاگرام سرزمین آزادگان در اینستاگرام


کانال‌های همیار و همکار خِرَدگان در تلگرام:

کانال تلگرام تاریخ ایرانشهر کانال «سرزمین آزادگان» در تلگرام کانال «داستان‌های شاهنامه فردوسی» در تلگرام
کانال تاریخ پرسیا کانال خردگان در تلگرام

دزدان فضای مجازی - خردگان

نوشتارهای پیشنهادی

18 دیدگاه

  1. باسلام..پس از عرض سلام و خسته نباشید از اینهمه مجاهدت خستگی ناپذیراتان با این بظاهر ایرانی نماهای از دشمن بدتر امیدوارم که همواره مانند اکنون در راه آگاهی رساندن به نسل جوان دربازه تاریخ بزرگ و تمدن اصیلشان استوار و ثابت قدم باشید و باتوانی مضاعف دربرابر سیل این دروغپردازان متظاهر و جاعلان ایران ستیز که خدامیداند از سویه چه کسانی شانتاژ میشوند تا تاریخ و تمدن بزرگ کشوراهورایی مان را نابود کرده و یا در دل جوانانمان شبهه ایجاد کنند که البته باوجود شما عزیزان زهی خیال باطل ضمن اینکه صورت کثیف آینه را کثیف نمیکند …کوروش بزرگ بوده برگ هست و بزرگ خواهد بود…..متشکرم خدایارتان باد

  2. در خصوص کوروش مطالب ضد و نقیض فراوان است. هر گروه هم بر اساس مدارک و مستنداتی نظرات خود را می دهند. اما نکته اینجاست که نه کورش پرستی و و بالا بردن او در حد پیامبر الهی درست است و نه کوبیدن او و نشان دادن چهره ای جنایتکار از او در حد چنگیزخان مغول. مهمتر اینکه برخی از آب گل آلود ماهی می گیرند. از یک طرف دشمنان اسلام و ایران اسلامی با علم کردن باستان گرایی و غلو و اغراق و اسطوره سازی از شخصیت هایی همچون کورش سعی در ایجاد اختلاف در جامعه ی ایران را دارند و از طرف دیگر برخی متعصبین مذهبی کلاً چشم بر سابقه تاریخی و افتخارات ایران قبل از اسلام بسته اند. به نظر می رسد بهتر است به جای بحثهای اختلاف افکنانه دقت کنیم که بازیچه دشمنان ایران و اسلام نشویم.

    • اشکان دهقان

      اگر کمی به گذشته نه چندان دور بر گردیم می‌بینیم که هیچ ضد و نقیضی درباره کوروش وجود نداشته و همه پژوهشگران و دانشمندان این مرد خوشنام تاریخ را ستوده‌اند. به نظر می‌رسد نخستین بار کوروش ستیزی‌ها توسط عوامل وابسته به شوروی انجام گرفت. نخستین تلا‌ش‌ها برای کوروش ستیزی، به فرقه دموکرات پیشه وری باز می‌گردد که ارتباط آن فرقه با شوروی بر کسی پوشیده نیست.

      نگاه کنید به:
      نقدی بر صحبت‌هایی که از آذربایجان نیست: http://kheradgan.ir/?p=10586

      تردیدی نیست که هدف آنها از میان بردن اتحاد مثال زدنی ایرانیان بود به طوری که با تخریب چهره اشخاصی که نقطه عطفی در هویت ایرانی بودند، میخواستند یاد و خاطره ریشه های مشترک و دستاوردهای مشترک را از میان بردارند و در نهایت ایران را تجزیه کنند.

      اما متأسفانه پس از مدتی افراطی‌های به ظاهر مذهبی شروع به تکرار سخنان عوامل وابسته به شوروی کردند. حتی این افراطی‌ها در یک دوره شدیدا تحت تأثیر افکار مارکسیستی و کمونیستی قرار گرفتند و امروز هم کوروش‌ستیزی‌ها در ادامه همان اقدامات انجام می‌گیرد. کوروش‌ستیزان هیچ مستندات قابل قبولی ارائه نمی‌دهند بلکه با تحریف و جعل می‌خواهند مطالب را به مردم القا کنند. اگر این مطلب را به صورت کامل مطالعه کنید متوجه این موضوع خواهید شد که متأسفانه به نظر می‌رسد شما بدون مطالعه مطلب درج دیدگاه کردید!!!

      امروز هم برخی از دولت های بیگانه از ایران ستیزان و کوروش ستیزان حمایت آشکاری دارند.

      متأسفانه سخنان شما کمی یادآور تفرقه افکنی است چرا که کاملا یک طرفه و البته نادرست به ضد و نقیض گویی درباره کوروش اشاره کردید در صورتی که می‌دانیم در منابع تاریخی ضد و نقیض درباره پیامبر اسلام و امام علی بسیار بسیار بیشتر از کوروش بزرگ است و اتفاقا غلوها و اغراق گویی و حتی افسانه‌سازی‌هایی درباره حضرت عباس و امام حسین صورت گرفته است. به جز این افسانه سازی های کاملا دروغین درباره حمله عرب ها به ایران صورت گرفته است و حتی در کتاب‌های درسی آموزش و پروش و وزارت علوم تکرار شده است برای تخریب فرهنگ و تمدن باستانی ایران.

      همچنین شواهد و منابع مختلف نشان می دهند که کوروش همان ذوالقرنین (ع) است و این موضوع با پژوهش های مستند و علمی به دست می آید.

      بنابراین نباید نسنجیده سخن بگوییم که بیشتر به تفرقه افکنی‌ها دامن بزند.

  3. سپاس فراوان از شما امیدوارم بیشتر مردم را آگاه کنید تا در دام چنین افرادی اسیر نشوند

  4. سپاس از پاسخ شما و از این مطالب عالی و متن بسیار خواندنیتون

  5. سلام و درود فراوان به شما دوستان گرامی . در این متن اشاره شده که (به گفته کتزیاس و گزنفون همسر کوروش بزرگ یک مادی بوده است)و در متن مربوط به ازدواج کوروش بزرگ با محارم گفته شد(گزنفون وی را دختر دایی کوروش میداند)با این وجود همسر ایشان مادی نبوده .میشه توضیح بدین ممنون میشم .

    • سلام و درود بر شما

      بنده متوجه نشدم چرا می فرمایید: با این وجود همسر ایشان مادی نبوده

      بر اساس گفته گزنفون دختر دایی کوروش یک مادی بوده است که به ازدواج او در می آید.

      ماندانا مادر کوروش یک مادی بوده است پس برادر ماندانا (که دایی کوروش است) یک مادی بوده است که در برخی از ترجمه های فارسی نامش را سیاگزار نوشته اند (صورت ایرانی: هووخشتره). طبیعی است که دختر سیاگزار (دختر دایی کوروش و همسرش) هم مادی بوده است.

      بنده تناقضی در این موضوع مشاهده نمی کنم.

  6. درود و سپاس از شما.
    متن جالبی بود.

  7. درودبه شما متاسفانه این روزها این بی حرمتی ها زیاد به چشم میخوره. با این مطالب کامل و مستندتون واقعا جای تکذیبی هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا باید چشم هامونو روی حقایق پر افتخارمون ببندیم .سپاس و درود بیکران به شما عزیزان امیدوارم هر چه پر توان تر به راهتون ادامه بدین.

  8. کوروش

    با سلام. در قسمتی که سوال میشود که چرا نام کوروش قبل از رضاشاه برده نمیشد. و یا در قسمتی که گفته شد چرا سعدی و حافظ از کوروش نام نبرده اند بهتر بود در کنار نوشتار خود که بسیار جالب بود به مطالبی که مورخینی چون بیرونی و طبری و … درباره کوروش نوشته اند را نیز می اوردید تا سخن شما محکم تر بشود. مانند این ویدئو که البته نمیدانم از چه سایتی مطالب دریافت شده است http://www.aparat.com/v/CK6rg با تشکر

    • مجید خالقیان

      با سلام و سپاس

      البته در همین متن مستقیما اشاره به نوشته بیرونی شد و سپس به مطلب مفصلی لینک داده شد.

      آن سوال هم درباره ادبیات و اشعار «سعدی»، «حافظ» و «شاهنامه» بود که متأسفانه اشارات «طبری» یا «حمزه اصفهانی» و… نمی تواند پاسخ مناسبی باشد و نیاز هست که توضیحات نسبتا مفصلی درباره اسطوره های ایران ارائه شود؛ به ویژه موضوع کیخسرو و کوروش. از این رو به نوشته مفصلی در این باره لینک داده شد.

      در هر صورت با اینکه بسیار سپاس گزارم از موضوعی که مطرح کردید و لینک ارزشمندی که دادید که به راستی باید این موارد هم گفته شود. ولی به نظرم این پاسخ ها نمی تواند پاسخ مناسبی به چنین شبهاتی باشد (نوع شبهاتی که در این متن اشاره شد) چراکه در این شبهات اینطور القا می شود که کوروش را یهودیان ساختند! نوشته های مورخین اسلامی درباره کوروش اکثراً ریشه در منابع یهودی دارد و یکی از دلایلی که شبهه افکنان می آوردند همین موضوع است! این موارد پاسخ مناسبی به چنین شبهاتی نیست و حتی ممکن است نتیجه نامطلوبی در پی داشته باشد! البته دلیل این موضوع هم روشن است چراکه پس از تهاجمات و نابودی داده های ایران بوده است که در این باره در متن هم توضیح داده شد.

  9. پیروز و سربلند باشید

  10. سلام شما دارید مغالطه می فرمایید شما مخالفت با زرتشتی ومبلغان زرتشتی را ایران ستیزی می نامید در حالیکه ستودن
    کورش وزرتشت که جز بردگی وجنگ وخون ریزی هیچی برای ایران وایرانی نداشت را وطن پرستی می دانید
    کجای آثار پور پیرا سلمان فارسی را یهودی دانسته
    و……..

    • پوریا پارسا

      سلام بهتر دیدم بخش به بخش به شما پاسخ بدهم

      ۱- مغالطه می فرمایید شما مخالفت با زرتشتی ومبلغان زرتشتی را ایران ستیزی می نامید

      دین زرتشت یک دین الهی و مورد پذیرش و تایید سایر ادیان از جمله اسلام است . پس به اصل این دین مشکلی روا نیست . در کدام قسمت متن ما از مخالفت پورپیرا با زرتشت سخن گفتیم که به ان اشاره نمودید ؟ نظریاتی که از پورپیرا بیان شد تازه قطره ای از دریا بود شما با مطالعه بیشتر می توانید با شخصیت ایشان بیشتر اشنا شوید . قسمت کوچکی از خصوصیات ایشان در صفحه ویکی پدیای ایشان موجود هست .

      ۲ -در حالیکه ستودن کورش وزرتشت که جز بردگی وجنگ وخون ریزی هیچی برای ایران وایرانی نداشت را وطن پرستی می دانید

      بر اساس کدام سند و مدرک این اتهامات را میزنید ؟ سند و مدرکتان نوشته های خود پورپیرار یا غیاث ابادی که نیست ؟ ابتدا ادعاهای خود را اثبات کنید تا بنده هم معنی وطن پرستی رو بیان کنم .

      ۳ – کجای آثار پور پیرا سلمان فارسی را یهودی دانسته ؟

      پورپیرار که در جایی سلمان فارسی را مورد اشاره آیه ۱۰۳ سوره نحل معرفی کرده و نتیجه می‌گیرد «قرآن، به کنایه، حتی سلمان را نسبت به آن زبان (عربی) ناآشنا و ناتوان معرفی می‌کند» اندکی بعد این ادعاها را فراموش کرده و سلمان را موجودی موهوم و غیر واقعی و «بخشی از محتویات بسته‌بندی دروغ ساخته و پرداخته یهودیان می‌داند»

      منبع :
      ترکی، باطل است آنچه مدعی گوید، ۱۰.
      پورپیرار، شبه صاحب نظران لن پران و در حال گریز، ۳۲.

    • مجید خالقیان

      دریغ از یک سند یا منبع یا مدرک!! افسوس

      کاش حداقل به اسناد و مدارک فراوان متن توجه می کردید

      • استاد گرامی
        این پاسخی است که من به برخی از این شبهات داده بودم:
        این پرسش‌ها همگی مغالطه, سفسطه و تحریف تاریخ است. یعنی همان ضرب‌المثل معروف:
        «امامزاده حسن و حسین را گرگ بالای گلدسته درید!»

        امامزاده نبود و پیامبرزاده بود؛
        حسن و حسین نه، یوسف
        بالای گلدسته نه، ته چاه
        اصلا گرگی نبود که بخواهد بدرد.

        ۱- نه تنها تاریخ ایران، بلکه تاریخ جهان را از روی کتاب هرودوت (پدر تاریخ) می‌خوانند. البته بجز او، گزنفون, دیودور, کتزیاس, آنتیخولیوس و… هم راجع به کورش و تاریخ ایران نگاشته‌اند.
        همه این کتاب‌ها هم مربوط به حدود ۲۰۰۰ سال پیش است؛همه آن‌ها هم به زبان یونانی و لاتین (رومی) بوده است نه انگلیسی.
        ضمن اینکه در سنگ‌نوشته‌های پاسارگاد و گل‌نوشته‌های بابل و کتاب‌های دینی پیامبران یهود هم نام کورش آمده است.
        بد نیست بدانیم که بسیاری از آثار مکتوب ما در آتش‌سوزی تخت جمشید به‌دست اسکندر نابود شد.

        ۲- روز جهانی کورش، یک روز بین‌‎المللی و مردمی است که در سراسر گیتی به‌دست طرفداران حقوق بشر گرامی داشته می‌شود.
        این روز، روزی حکومتی نیست که توسط یک حکومت جشن گرفته شود یا بوسیله حکومت به سازمان ملل پیشنهاد گردد تا ثبت شود؛ و این خود نقطه‌ی قوت آن است.

        ۳- زرتشتیان براساس دین خود، دو روش خاکسپاری و قراردادن در ارتفاعات را برای دفن مردگان خود داشتند. که البته حدود چند صد سال است که تنها خاکسپاری را انجام می‌دهند.
        ضمن اینکه کورش اصلا زردشتی نبوده، بلکه خود پیامبر بزرگی (براساس آیات قرآن ذوالقرنین) بوده است.

        ۴- کورش نگفته مردوک بت بزرگ، بلکه گفته است: مردوک خدای بزرگ.
        در هر زبانی خدا را به یک نامی می‌خوانند:
        بابلی: مردوک
        فارسی باستان: اهورا
        عربی: الله (ال+ اله)
        عبری (یهودی): یهوه
        انگلیسی: گاد
        ترکی: تاری
        مصر باستان: آتون
        هلندی: اگورت
        فرانسوی: دی‌یو
        آلمانی: گوت

        ۵- سعدی و حافظ تنها از ۳ یا ۴ پادشاه یا کرده‌اند، آیا این دلیلی بر نبود دیگر پادشاهان هست!؟ حتی نامی از زردشت و اردشیر و مهرداد و داریوش هم در دیوان شعرشان نیست؛ آنان شاعر بودند نه تاریخ‌نویس!
        فردوسی هم که تاریخ ایران را نگاشته است، از حکومت ۲۰۰ ساله مادها یادی نکرده‌است؛ از شاهنشاهی اشکانیان تنها در ۸ خط اشاره کرده است؛ و از دوران ۲۳۰ ساله هخامنشیان تنها از داریوش سوم نام برده است.
        پس این هم دلیلی بر نفی کورش نیست.

        ۶- بسیاری از نام‌های باستانی ایران را کسی بر فرزندان خود نمی‌گذارد؛ ولی این دلیلی بر نبود آنان نیست.
        نام‌هایی مانند: آرشام، آرشاویر، ونون، بلاش، آرتاباتاس, ونافرن، مگابیز و…

        ۷- آثار کورش در نقاط گوناگون ایران و جهان پراکنده است: در فارس (پاسارگاد)، ترکیه (شهر وان)، عراق (بابل)، تاجیکستان (کوریوپولیس یا خجند), ارمنستان و جمهوری آذربایجان (کورا).
        درضمن؛ تخت جمشید در زمان داریوش ساخته شد نه کورش!

        ۸- در کتاب‌های تاریخی بسیاری به زبان عربی و فارسی (مربوط به ۱۲۰۰ تا ۸۰۰ سال پیش) از کورش یاد شده است:
        ترجمه تاریخ بلعمی (ابوعلی بلعمی)
        مروج الذهب (مسعودی)
        تاریخ الامم و الملوک (طبری)
        روضه الصفا (خواند میر)
        تاریخ سنی ملوک الارض و (حمزه اصفهانی)
        فارسنامه (ابن بلخی)
        آثار الباقیه(ابوریحان بیرونی)
        الکامل فی التاریخ (ابن اثیر)
        لب التواریخ (یحیی بن لطیف قزوینی)
        تاریخ گزیده (حمداله مستوفی)
        تاریخ طبری (محمد بن جریر)
        کتاب العبر و دیوان… (ابن خلدون)
        تاریخ قرطبی (قرطبی)
        آثار البلاد (قزوینی)
        تفسیر ابوالفتح (رازی)
        حبیب السیر (خواندمیر)
        نشانی صفحه ی این کتابها در کتاب کورش ذوالقرنین نوشته باستانی پاریزی آمده است.

        در هیچ کتاب مستند تاریخی پیش از اسلام و هیچ منبع دینی یهودی (سلیمان پیامبر یهودیان است) نیامده است که مادر سلیمان در ایران زندگی می‌کرده است که بخواهد آرامگاهش در ایران باشد.

        کاشف آرامگاه کورش هم مادام دیو لافوای فرانسوی بود نه انگلیسی! که با ترجمه خط میخی آرامگاه پی برد که اینجا آرامگه کورش است. این اکتشاف در زمان قاجاریه رخ داد نه پهلوی.

        ۹- اصلا در ایران باستان برده‌ای نبوده است که بخواهند به بخواهند به وی دستمزد کمی بدهند! ضمن اینکه بردگان دستمزد نمی‌گیرند، بلکه بیگاری می‌‎کنند!
        در زمان هخامنشیان، کارگران زن و مرد وجود داشتند که از حقوق بالایی برخوردار بودند؛ که شامل: گندم، جو، گوسفند، بز، ماء‌الشعیر(آبجو) و… می‌شده است.

        این کارگران از مرخصی ماهانه و مرخصی زایمان هم برخوردار بودند. منبع این نوشتار حقوق عدالت‌گرایانه (علاوه بر کتب تاریخی معتبر) هم ۳۰ هزار خشت نوشته‌ی یافت شده در تخت جمشید است.

        فاعتبروا یا اولی الابصار = ای خردمندان پند بگیرید.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.علامت دارها لازمند. *

*

برچسب ها:
رفتن به بالا